آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
در پنجره باز شده روی دکمه Allow کلیک کنید...
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
گاهی قاضی برای صدور رای قاطع و کسب اطلاع از حقیقت امر در پرونده ای، قرارهایی مانند معاینه محل، تحقیق محلی، کارشناسی و مواردی از این دست صادر می کند که در حقوق اصطلاحا به آن ها قرار های اعدادی یا مقدماتی می گوییم.
این قرار ها اصولا قبل از ختم دادرسی و به منظور آماده ساختن پرونده جهت صدور رای صادر می شوند و در آن ها زمان و محل اجرای قرار و همچنین شخصی که باید هزینه اجرای آن را پرداخت کند مشخص می شود.
لازم به ذکر است که قرارهای اعدادی مستقلا قابل شکایت نیستند و تنها می توان ضمن رای اصلی از آن ها شکایت به عمل آورد.
در ادامه به توضیحاتی در مورد قرارهای اعدادی یا مقدماتی، انواع و آثار آن می پردازیم.
قرار اعدادی یا مقدماتی قراری است که پرونده را برای صدور رأی آماده می کند.
قرار اعدادی یا مقدماتی معمولا در جریان دادرسی و پیش از ختم دادرسی صادر می شوند.
قرارهای اعدادی روی برگ های صورتجلسه معمولی و به خط دادرس تنظیم می شوند.
در قرارهای اعدادی موضوع قرار، زمان، محل و شیوه اجرای قرار، شخص یا مقامی که باید آن را اجرا کند و پرداخت کننده هزینه نوشته می شود.
قرارهای مقدماتی برخلاف آراء قاطع پاکنویس نمی شوند و به شکل دادنامه تنظیم نمی شوند؛ زیرا قرارهای مقدماتی به طرفین دعوا ابلاغ نمی شود و قابل شکایت نمی باشند.
با صدور آنها پرونده از دادگاه خارج نمی شود و در پرونده نگهداری می شوند.
مطابق قانون آیین دادرسی مدنی، انواع قرارهای اعدادی یا مقدماتی را می توان شامل موارد زیر دانست:
طرفین دعوی می توانند برای اثبات ادعای خود به اطلاعات اهل محل رجوع کنند و یا دادگاه برای اثبات موضوع می تواند قرار تحقیق محلی صادر نماید؛ از آن رو که این قرار پرونده را آماده صدور رأی قاطع می کند، جزء قرارهای اعدادی یا مقدماتی محسوب می شود.
در مواردی طرفین دعوی برای اثبات ادعای خود و یا دادگاه برای احراز موضوع می توانند وضعیت محل را از نزدیک مشاهده کنند که در این صورت دادگاه اقدام به صدور قرار معاینه محل می نماید.
قرار کارشناسی، بدلیل اینکه موضوع مورد اختلاف در برخی موارد دارای جنبه های فنی و تخصصی است که مستلزم اظهارنظر اهل فن می باشد.
در اینصورت دادگاه قرار کارشناسی صادر می نماید.
در صورتی که برای اثبات ادعا درخواست سوگند طرف مقابل شود، دادگاه در صورت پذیرفتن درخواست باید قرار اتیان سوگند صادر کند.
در مواردی که دادگاه برای رسیدگی به صحت و اصالت سندی که مورد ادعای جعل واقع شده تصمیم می گیرد که سند را با اسناد مسلّم الصدور تطبیق بدهد و آوردن این اسناد به محل تطبیق ممکن نبوده یا به نظر دادگاه مصلحت نباشد، به موجب قرار دادگاه، تطبیق مزبور در محلی که اسناد و نوشته های مسلم الصدور قرار دارد انجام می شود.
هرگاه رسیدگی به دعوا منوط به اثبات ادعایی باشد که رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه دیگری است، رسیدگی به دعوا تا اتخاذ تصمیم از مرجع صلاحیتدار متوقف می شود که در این صورت دادگاه قرار اناطه صادر می کند.
در مواردی صدور قرار اعدادی نشانه این است که دادگاه اصل استحقاق خواهان در حق مورد مطالبه را احراز کرده و صدور قرار و اجرای آن تنها برای تعیین نوع و میزان حقوق وی می باشد که به آن قرار قرینه یا قرار تمهیدی می گویند.
آثار قرارهای اعدادی را می توان شامل موارد زیر دانست:
طرح شکایت توسط اصحاب دعوی نسبت به قرارهای اعدادی تنها ضمن شکایت از رأی اصلی امکانپذیر است.
با تشکر از مشارکت شما در بهبود محتوا سایت، بازخورد شما با موفقیت ثبت شد.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.