به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
موازین و هنجارهای مربوط به حقوق کار جزء مقرراتی محسوب می شوند که از طریق نمایندگان دولت، کارگران و کارفرمایان توسط سازمان بین المللی کار به تصویب می رسند و اثرات حقوقی مهمی را در زمینه حقوق کار به دنبال خواهند داشت؛ چرا که حقوق و تکالیف مهمی را برای کارگران، کارفرمایان و دولت ها ایجاد خواهند کرد.
به طور کلی، مهم ترین موازین حقوق بین المللی کار را می توان در دو دسته کلی مقاوله نامه های سازمان بین المللی کار و توصیه نامه های سازمان بین المللی کار مورد جستجو قرار داد.
به همین مناسبت، در ادامه این مقاله قصد داریم به توضیح مقاوله نامه ها و توصیه نامه های سازمان بین المللی کار پرداخته و سپس مصوبات و موازین سازمان بین المللی کار در نظام حقوقی ایران را نیز مورد بررسی قرار دهیم.
یکی از مهم ترین ابزارهایی که در حقوق بین الملل و در زمینه معاهدات بین الملل مورد استفاده قرار می گیرد، مقاوله نامه می باشد که تحت عنوان (Convention) نیز شناخته شده است.
در تعریف کلی، مقاوله نامه عبارت است از یک معاهده بین المللی که توسط اکثریت نمایندگان دولت های عضو مورد تصویب قرار گرفته و بنابراین، مقاوله نامه ها جنبه رسمی و چند جانبه دارند.
بر این اساس، سازمان بین المللی کار نیز قادر است تا با صدور مقاوله نامه های گوناگون، این جنبه از حقوق را تحت تاثیر قرار دهد.
طبق ماده 19 اساسنامه سازمان بین المللی کار، دولت های عضو موظف شده اند که ظرف مدت یک سال و یا نهایتا 18 ماه مقاوله نامه های سازمان بین المللی کار را برای تصویب در نظام حقوقی خود، به مرجع صلاحیتدار یعنی قوه مقننه ابلاغ نمایند.
با این حال، تصویب یا عدم تصویب مقاوله نامه های سازمان بین المللی کار توسط دولت ها به نوعی جزء صلاحیت های اختیاری قوه مقننه محسوب می شود و کشورها الزامی جهت تصویب آنها نخواهند داشت.
کشور ایران از مجموعه مقاوله نامه هایی که توسط سازمان بین المللی کار صادر شده است، تنها به تعدادی از آنها ملحق گردیده است که مقاوله نامه های سازمان بین المللی کار در حقوق ایران عبارتند از:
علاوه بر اینکه سازمان بین المللی کار در موضوعات مرتبط مقاوله نامه هایی را تصویب نموده است، توصیه نامه هایی نیز توسط سازمان به تصویب رسیده است که با توجه به اصول کلی مربوط به توصیه نامه در حقوق بین الملل (Recommendation)، می توان استنباط کرد که این توصیه نامه ها بیش از آنکه الزام آور باشد، واجد جنبه مقدماتی و تکمیلی برای مقاوله نامه ها محسوب می شوند.
در نظام حقوقی ایران نیز توصیه نامه های سازمان بین المللی کار در شش مورد ذیل به تصویب رسیده است که این توصیه نامه ها عبارتند از:
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.