به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
در بسیاری از مواقع پیش می آید که زوجین در زمان جدایی و طلاق، دارای فرزند یا فرزندانی هستند، به غیر از مواردی که طرفین در مورد حضانت فرزندان و نحوه نگهداری از آن ها بین خودشان به توافقی رسیده باشند، در سایر موارد باید براساس الزامات قانونی عمل کرد.
حضانت در واقع به معنای نگهداری و سعی در تربیت و آموزش کودک می باشد که براساس قانون مدنی حضانت دختران تا سن هفت سالگی با مادر و بعد از آن تا زمانی که دختر به سنی برسد که از حضانت والدین خود خارج شود، با پدر می باشد.
البته این به آن معنا نیست که والدی که حضانت با او نیست حق ملاقات با فرزند را از دست می دهد، بلکه والدین در هر صورت حق ملاقات با فرزند خود را در فواصل زمانی تعیین شده و یا توافق شده، خواهند داشت، اما سوالی که در اینجا مطرح می شود، آن است که دختر از چه زمانی می تواند در رابطه با انتخاب یکی از والدین برای زندگی تصمیم گیری کند؟
در ادامه به توضیحات کاملی در خصوص سن قانونی و اختیارات دختر برای تصمیم گیری می پردازیم.
براساس ماده 1169 قانون مدنی: "برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او جدا از یکدیگر زندگی میکنند، مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن با پدر است."
حضانت دختر تا هفت سالگی با مادر می باشد، مگر آنکه طرفین برخلاف آن توافقی کرده باشند.
البته این به آن معنا نیست که، هزینه و مخارج زندگی فرزند در زمان زندگی با مادر، برعهده مادر است، بلکه پدر موظف است که مخارج و هزینه های زندگی و به اصطلاح نفقه فرزند خود را بپردازد.
لازم به ذکر است که اگر پدر از تحویل طفل زیر هفت سال به مادرش امتناع کند، مادر می تواند در دادگاه درخواست صدور دستور موقت مبنی بر استرداد فرزند را مطرح کند.
در صورتی که مادر در زمان حضانت فرزند، اقدام به ازدواج کند، پدر می تواند با مراجعه به دادگاه حضانت را از مادر سلب کرده و خودش حضانت دختر را عهده دار شود.
حضانت فرزند دختر، قانونا بعد از هفت سالگی تا زمانی که وی از حضانت خارج شده و بتواند در مورد آنکه پیش چه کسی می خواهد زندگی کند تصمیم بگیرد، با پدر است.
فرزندان، تا زمانی که به سن بلوغ برسند، تحت حضانت والدین خود هستند و نمی توانند خودشان در مورد آنکه می خواهند پیش چه کسی زندگی کنند، تصمیم بگیرند، اما از زمانی که به سن بلوغ می رسند، قانونا تصمیم گیری و اختیار در خصوص آنکه می خواهند پیش چه کسی زندگی کنند، با خودشان است.
بنابراین دختران بعد از نه سالگی، می توانند انتخاب کنند که می خواهند نزد کدام یک از والدین خود زندگی کنند.
البته در صورتی که دختر نزد مادر خود زندگی کند نیز باز هم پدر ملزم به پرداخت نفقه و هزینه های زندگی است.
همچنین حق ملاقات والدین با فرزند خود همیشه محفوظ بوده و پدر یا مادری که حضانت را برعهده ندارد، نمی توان از ملاقات فرزندش محروم کرد.
لازم به ذکر است که بر اساس ماده 1173 قانون مدنی در صورت حصول یکی از موارد ذیل، ممکن است بنا به تشخیص دادگاه حضانت ساقط شود:
دیدگاهها
با سلام ماده خاصی برای سن ۹ و اختیار انتخاب دختر دارید تشکر