حکم نکاح انواع مجنون

مجنون به کسی گفته می شود که قوه عقل و درک ندارد.

در اصطلاح عامیانه به شخص مجنون، دیوانه گفته می شود.

بر اساس قانون جنون بر دو نوع است؛ جنون دائمی و جنون دوره ای.

از آن جهت که اشخاص مجنون فاقد قوه تعقل هستند، بایستی اشخاصی در جهت حمایت از آنان به انجام امور آنان بپردازند.

مخصوصا در رابطه با امر ازدواج که تعهدات مالی و غیر مالی را برای زوجین به وجود می آورد.

در خصوص حکم نکاح مجنون بایستی قائل به تفاوت میان نکاح مجنون دائمی و نکاح مجنون ادواری شویم.

به همین مناسبت در این مقاله به بررسی حکم نکاح مجنون، نکاح مجنون دائمی و نکاح مجنون ادواری خواهیم پرداخت.

حکم نکاح مجنون

در واقع از جمله شرایط صحت عقد نکاح، قصد و اراده است که مجنون به طور کلی فاقد آن است؛ به همین دلیل، ازدواجی که توسط خود مجنون و در حال جنون واقع شده باشد، باطل و کأن لم یکن خواهد بود.

نکته مهمی که در خصوص وضعیت حقوقی نکاح مجنون وجود دارد آن است که جنون بر دو نوع است؛ جنون دائمی و جنون ادواری.

جنون دائمی همیشگی است و حالت بهبود ندارد؛ اما جنون ادواری همیشگی نیست و شخص در برخی اوقات بهبود می یابد و قوه تعقل دارد.

نکاح مجنون دائمی

ممکن است که بنا به نظر پزشک، ازدواج مجنون برای او لازم باشد.

در این صورت ولی مجنون می تواند برای او عقد نکاح منعقد نماید.

بر اساس ماده 88 قانون امور حسبی "در صورتی که پزشک ازدواج مجنون را لازم بداند، قیم با اجازه دادستان می تواند برای مجنون ازدواج کند".

علاوه بر قیم مجنون، ولی قهری و وصی از طرف وی نیز می توانند برای شخص مجنون عقد نکاح ببندند.

حکمی که گفته شد، مخصوص نکاح مجنون دائمی است؛ یعنی شخصی که همواره در حالت جنون به سر می برد.

نکاح مجنون ادواری

از آن جهت که عقد نکاح امری شخصی است و اصولا خود شخص باید در این رابطه تصمیم گیری کند، باید گفت که ولی، قیم و وصی مجنون نمی توانند در رابطه با ازدواج مجنون ادواری اقدامی کنند؛ چرا که ازدواج نیازمند قصد و اراده است و مجنون ادواری که در حالت افاقه یا بهبود است، خودش دارای قصد و اراده می باشد؛ بنابراین ، خودش مستقلا می تواند اقدام به انعقاد عقد نکاح نماید.