شرایط تفتیش و توقیف داده های رایانه ای و موارد مشمول آن

جمع‌آوری ادله الکترونیکی طبق قانون بین صورت است که ارائه دهندگان خدمات یا اپراتورها داده های ترافیکی را برای مدت زمان معینی حفظ می کنند.

این داده ها زمانی که فرد در مرجع قضایی دعوی را مطرح می کند ممکن است تنها دلایل فرد و یا مهمترین دلایل او برای اقامه دعوا باشد که در تحت شرایطی مقام قضایی ممکن است دستور ارائه داده ها و یا حفظ آنان را صادر نماید اما تفتیش و توقیف داده ها رایانه ای و مخابراتی در صورت وجود شرایطی خاص به دستور مقام قضایی انجام می گردد.

در این مقاله به بررسی شرایط تفتیش و توقیف داده های رایانه ای و مخابراتی و مواردی که شامل تفتیش داده ها می شود، می پردازیم.

شرایط تفتیش و توقیف داده های رایانه ای و مخابراتی

شرایط تفتیش و توقیف داده های رایانه ای و مخابراتی به صورت ذیل می باشد: 

تفتیش و توقیف داده ها یا سامانه های رایانه ای و مخابراتی به موجب دستور قضایی و در مواردی انجام می شود که ظن قوی به کشف جرم یا شناسایی متهم یا ادله اثبات جرم وجود داشته باشد.

دستور تفتیش و توقیف باید شامل اطلاعاتی باشد که به اجرای دستور در محل یا خارج از آن مشخصات مکان و محدوده تفتیش و توقیف، نوع و میزان داده های مورد نظر، نوع و تعداد سخت افزارها، نحوه دستیابی به داده های نگاری یا حذف شده و زمان تقریبی انجام تفتیش و توقیف.

طبق ماده 766 قانون مجازات جرایم رایانه‌ای اشاره شده باشد.

مواردی که شامل تفتیش داده ها می شود

مطابق قانون مجازات جرایم رایانه ای، تفتیش داده ها یا سامانه های رایانه ای و مخابراتی شامل اقدامات ذیل می گردد:

• دسترسی به تمام یا بخشی از سامانه های رایانه ای یا مخابراتی براساس دستور قضایی صادر شده ممکن است به تمام یا بخشی از اطلاعات دسترسی پیدا کنند.
• دسترسی به حامل های داده از قبیل دیسکت ها یا لوح های فشرده یا کارت های حافظه این نوع دسترسی هم در دستور ذکر می شود.
• دستیابی به داده های حذف یا رمزنگاری شده به عبارت دیگر برخی از اطلاعات ممکن است حذف شده باشد و یا برای آن رمز گذاشته شده باشد؛ اگر این اطلاعات برای قاضی پرونده ضروری باشد می تواند دستور به دستیابی داده ها را در صورت امکان بدهد.