چرا قانون گذار اکیدا تصریح به اجرای قانون نکرده و دست اجا را برای تضییع حق پرسنل باز گذاشته اند؟
سلام به کارشناسان گرامی بنده از پایوران ارتش هستم که سالهای زیادی را در سایتهای راداری و دربرابر اشعه و درتخصص مرتبط با اشعه خدمت کرده ام از مزایای قانون حفاظت در برابر اشعه مانند مرخصی و امتیاز سختی کار در فیش حقوقی برخوردار بوده ام از نیروی انسانی درخواست محاسبه سنوات ارفاقی ام را دادم اما پاسخ داده اند اجا و ستاد کل با سنوات ارفاقی موافقت نمیکنند و از مکاتبات در این مورد جلوگیری میکنند بنده در همین سایت بارها از حقوقدانها مشاوره گرفته ام و همگی اذعان داشته اند که طبق قانون شما محق به دریافت سنوات ارفاقی هستید در این مورد دو قانون وجود دارد یک قانون سخت و زیان آور و دیگری قانون حفاظت دربرابر اشعه بنده در آرای دیوان عدالت اداری یک تناقض میبینم سوال من اینجاست
۱- در سایت دیوان عدالت اداری در لینکی که میگذارم دیوان عدالت اداری در پاسخ به شکایت پررسنل نهاجا ارتش رای به دادن سنوات ارفاقی میدهد اما در همین سایت در پاسخ پرستاران شاغل نیروی زمینی ارتش رای به رد شکایت آنها می دهد
طرف شکایت (ارتش)در پاسخ به دادخواست شاکیان اعلام کرده است : به استناد آییننامه اجرایی قانون شمول تبصره ۳ قانون نحوه بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی و معلولین عادی و شاغلین مشاغل سخت و زیان آور به کارکنان واحدهای صنعتی و تحقیقاتی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح ، پرستاران نیروهای مسلح به شرط داشتن حداقل (۲۰) سال سابقه خدمتی براساس درخواست کتبی خود و تصویب آن طبق مقررات میتوانند بازنشسته شوند. با توجه به اینکه قانونگذار در متن ماده واحده قانون نحوه بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی و معلولین عادی و شاغلین مشاغل سخت و زیان آور مصوب ۱۳۶۷ و ماده ۲ آییننامه اجرایی قانون تسری مفاد تبصره ۳ قانون فوقالذکر به شاغلان سخت و زیان آور کلیه نیروهای نظامی و انتظامی، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و سازمانهای وابسته مصوب ۱۳/۷/۱۳۷۹ کلمه « میتواند» را به کار برده است، لذا حکم مواد مذکور تخییری بوده و تکلیفی را برای سازمان ایجاد ننموده و در حال حاضر نیز برابر ضوابط ابلاغی ستاد کل نیروهای مسلح اعطای سنوات ارفاقی از دستور کار ارتش جمهوری اسلامی ایران خارج شده است و بنا به مراتب فوق، رد دادخواست شاکیان مورد تقاضاست.
و دیوان در رای هیات تخصصی چنین میگوید
در خصوص بند ۱ بخشنامه ۲۵۶۷-۱۶۱۱ مورخ ۲۵/۱۰/۱۳۹۳ و بخشنامه شماره ۶۲-۸۹۰۸ مورخ ۲۸/۱۱/۱۳۹۳ صادره از اداره بهداشت، امداد و درمان نزاجا مبنی بر عدم اجازه بازنشستگی پیش از موعد کارکنان مستند به تبصره ۲ مواد ۱۱۰ و ۱۲۷ قانون آجا با توجه به اینکه تبصره ۲ ماده ۱۱۰ قانون ارتش مقرر داشته است : « پرسنلی که دارای حداقل ۲۵ سال سابقه خدمت باشند میتوانند شخصا تقاضای بازنشستگی نمایند . قبول یا رد تقاضای آنان موکول به نظر نیرو یا سازمان مربوط میباشد و صرف تقاضای بازنشستگی رافع مسئولیتهای محوله نخواهد بود. » بنابراین از آنجائی که قانون گذار اختیار بازنشستگی پیش از موعد کارکنان ارتش را موکول به نظر نیرو یا سازمان مربوطه کرده و مستند به تبصره مذکور ارتش در این خصوص اختیار دارد ،لذا این قسمت از بخشنامه های مورد شکایت به شرح فوق مغایرتی با قانون نداشته و قابل ابطال تشخیص داده نمی شود . این رای مستند به بند «ب» ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری صادر و ظرف بیست روز پس از صدور،از سوی ده تن از قضات یا رئیس محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض می باشد.
حال سوال من این است اگر ما بخواهیم از قانون سخت و زیان اور و قانون حفاظت در برابر اشعه استفاده کنیم دیوان عدالت میگوید این موضوع به ارتش تکلیف نشده بلکه تخییری است و یا با استناد به قانون ارتش و ماده ۱۱۰ آن میگویند که قانون گذار اختیار سنوات ارفاقی را به فرمانده اجا واگذار کرده و بنابراین منتفی میباشد پس سلامت ما پرسنل که سالها دربرابر اشعه خدمت میکردیم چگونه محاسبه شده است و چرا قانون گذار اکیدا تصریح به اجرای قانون نکرده و دست اجا را برای تضییع حق پرسنل باز گذاشته اند من از شما خواهش دارم اگر راه قانونی وجود دارد به بنده نشان بدهند
