چرا شعبه هم عرض با وجود خلاف بین بودن حکم الزامی به صدور رای بر له شاکی ندارد
با سلام و احترام خدمت وکلای محترم و بزرگوار
سوالی در مرحله قبل کرده بودم مبنی بر اینکه وقتی حکمی توسط رئیس محترم قوه قضاییه و یا رئیس محترم دیوان عدالت اداری خلاف شرع و قانون شناخته شده و مورد تایید قرار میگیرد وکلای محترم پاسخ داده بودند که قاضی محترم پرونده ، الزامی به صدور رای له شاکی ندارد . سوال این است که اگر حکمی خلاف شرع و بین آن مورد تایید مقامات عالی قضایی واقع شود و قاضی پرونده هم الزامی به صدور رای له شاکی نداشته باشد پس این همه فعل و انفعالات و پذیرش پرونده و درخواست اعمال ماده ۷۹ یا ۴۷۷ و تدوین چنین ماده ای توسط قانونگذار برای چیست؟ آیا قاضی محترم اختیاراتش برای صدور حکم بالاتر از مافوق قضایی است ؟
از وکلای محترم استدعا و تقاضا دارم موضوع را از لحاظ علم حقوق روشن نمایند که تصور غلط به ذهن تداعی نشود
