موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
چرا حضانت پسر ۱۳ سالهام به من داده نمیشود؟
پرسیده شده ۴ ماه پیش
۲۶ پاسخ ثبت شده
چرا دادگاه بعد از هفت سال حضانت فرزند پسرم را به من نداده و از او سوال میکند که میخواهد با من یا مادرش زندگی کند؟ سن پسرم ۱۳ سال است. من از نظر خانوادگی وضعیت خوبی دارم و با پدر و مادرم زندگی میکنم، اما مادرش از نظر خانوادگی در سطح پایینتری است. آیا دادگاه نباید تحقیق کند و سپس تکلیف حضانت را مشخص کند؟
جمعبندی پاسخ وکلاهوش مصنوعی
در سن ۱۳ سالگی دادگاه مصلحت طفل و تمایل خود او را در نظر میگیرد و نظر فرزند در تصمیم نهایی اهمیت زیادی دارد.
مریم حاج منوچهریآنلاینوکیل پایه یک مرکز وکلای قوهقضاییه·۴٫۹
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
نقش نظر فرزند ۱۳ ساله در تعیین حضانت
در سن ۱۳ سالگی، فرزند در شرایطی است که دادگاه برای تعیین تکلیف، نظر و تمایل خود او را جویا میشود و این اقدام غیرعادی نیست. مبنای اصلی تصمیم دادگاه مصلحت طفل است و صرف برتری وضعیت مالی یا خانوادگی پدر تعیینکننده نخواهد بود. اگر دادگاه تحقیقات کافی انجام نداده یا مدارک شما را نادیده گرفته باشد، میتوانید در مهلت قانونی اعتراض کرده و درخواست تکمیل تحقیقات بدهید.
این پاسخ بهصورت خودکار تولید شده و جای مشاورهی حقوقی با وکیل را نمیگیرد؛ پاسخهای وکلا در ادامه آمده است.
در حضانت پسر ۱۳ ساله، دادگاه معمولا مصلحت کودک را با توجه به شرایط هر دو طرف و نیز نظر خود کودک میسنجد؛ پس اینکه دادگاه از فرزند نظر گرفته معمولا غیرعادی نیست. شما اگر تحقیق کافی انجام نشده باشد یا مستندات مؤثر شما لحاظ نشده باشد، میتوانید با اخذ و مطالعه متن رای و پیگیری در مهلت قانونی، درخواست تکمیل تحقیقات و اعتراض را دنبال کنید
بااحترام و در ۱۳ سالگی چون پسرتان هنوز به سن بلوغ شرعی نرسیده است اصل قانونی این است که پس از هفت سالگی اولویت حضانت با پدر باشد اما این اولویت مطلق نیست و دادگاه باید طبق ماده ۴۵ قانون حمایت خانواده مصلحت کودک و نوجوان را در هر تصمیمی رعایت کند. پرسیدن نظر فرزند نیز برای شناخت خواسته و شرایط روحی اوست و به تنهایی به معنای واگذاری حضانت به مادر نیست. وضعیت مالی یا خانوادگی بهتر شما نیز به تنهایی کافی نیست و دادگاه باید صلاحیت عملی هر دو والد و آرامش و امنیت کودک را بررسی کند. اگر ادعا میکنید زندگی نزد مادر به مصلحت فرزند نیست باید با دلایلی مانند سوءرفتار اعتیاد بیتوجهی آسیب روحی یا محیط نامناسب آن را اثبات کنید زیرا ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی در صورت به خطر افتادن سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی طفل به دادگاه اجازه میدهد درباره حضانت تصمیم دیگری بگیرد. بنابراین دادگاه در صورت وجود اختلاف و ادعای مؤثر باید از طریق تحقیق مددکاری یا بررسی دلایل وضعیت واقعی کودک را احراز کند اما صرف تفاوت سطح خانوادگی والدین برای تغییر حضانت کافی نیست و اگر رای صادر شده است میتوانید در مهلت قانونی اعتراض خود را بر بیتوجهی به مصلحت فرزند و نقص تحقیقات مستند کنید ، پیشنهاد میکنم با وکیل این کار را پیش ببرید . موفق باشید 💐
با سلام؛
در خصوص حضانت فرزند ۱۳ ساله، صرفا رسیدن فرزند به این سن موجب انتقال خودکار حضانت به پدر نمیشود. دادگاه در درجه نخست مصلحت طفل را ملاک قرار میدهد و با توجه به سن و درک فرزند، نظر و تمایل او نیز میتواند در تصمیم دادگاه مؤثر باشد.
برتری وضعیت خانوادگی یا مالی پدر بهتنهایی برای سلب حضانت از مادر کافی نیست؛ مگر اینکه عدم صلاحیت مادر یا وجود شرایطی که برخلاف مصلحت فرزند باشد، اثبات شود. دادگاه نیز در صورت ضرورت میتواند از طریق مددکاری اجتماعی، تحقیقات محلی و سایر ادله، وضعیت زندگی و شرایط هر دو والد را بررسی کند.
بنابراین در صورت وجود دلایل مشخص مبنی بر اینکه ادامه زندگی فرزند نزد مادر برخلاف مصلحت اوست، میتوانید این موارد را با ارائه مدارک و درخواست تحقیقات لازم به دادگاه اعلام کنید.
سلام. بر اساس ماده ۴۵ قانون حمایت خانواده، در دعاوی حضانت، دادگاه مکلف است مصلحت طفل را رعایت کند و نظر کارشناسی مددکاران اجتماعی را اخذ نماید. در سن سیزده سالگی، با توجه به بلوغ طفل، نظر او بهعنوان یک اماره در کنار سایر گزارشها و بررسی وضعیت طرفین ملاک تصمیمگیری قاضی قرار میگیرد. عدم تغییر حضانت پس از سالها به دلیل اصل ثبات محیط زندگی کودک و پرهیز از آسیبهای ناشی از تغییر مکرر محل سکونت است که دادگاه آن را مقدم بر سایر تفاوتهای طبقاتی میداند.
بااحترام پسر ۱۳ ساله شما از نظر قانونی از سن حضانت مقرر در ماده ۱۱۶۹ عبور کرده و نظر و تمایل خودش در تصمیم دادگاه اهمیت زیادی دارد اما به معنی این نیست که انتخاب او به تنهایی و بدون توجه به مصلحتش تعیین کننده قطعی است دادگاه باید مصلحت طفل را ملاک قرار دهد و در صورت وجود اختلاف یا ادعای نامناسب بودن شرایط یکی از والدین میتواند درباره وضعیت زندگی و شرایط هر دو طرف تحقیق و بررسی کند
اینکه شما از نظر مالی و خانوادگی شرایط بهتری دارید به تنهایی موجب واگذاری حضانت نمیشود و دادگاه بیشتر به امنیت آرامش تربیت و مصلحت واقعی فرزند توجه میکند
بنابراین پرسیدن نظر پسر ۱۳ ساله کاملا قابل توجیه است اما اگر معتقدید تصمیم دادگاه بدون بررسی شرایط واقعی مادر یا برخلاف مصلحت فرزند بوده میتوانید درخواست تحقیق محلی مددکاری و بررسی وضعیت تربیتی و اخلاقی هر دو والد را مطرح کنید
در ۱۳ سالگی حضانت پسر از حالت سنی خارج میشود و دادگاه بیشتر بر اساس «مصلحت طفل» تصمیم میگیرد. در این سن نظر خود فرزند هم برای قاضی مهم است، مخصوصا چون نزدیک به سن بلوغ است، بنابراین سؤال از او کار غیرعادی نیست.
دادگاه فقط به وضعیت مالی یا سطح خانوادگی نگاه نمیکند؛ معیار اصلی سلامت اخلاقی، ثبات محیط، وابستگی عاطفی و مصلحت روانی فرزند است. اگر یکی از والدین مدعی عدم صلاحیت طرف مقابل باشد باید دلیل و مستند ارائه کند، وگرنه صرفا بالاتر بودن سطح خانوادگی باعث تغییر حضانت نمیشود.
باسلام
اینکه قاضی از خود فرزند میپرسد میخواهی با پدر زندگی کنی یا مادر؟ لزوما به این معنی نیست که قاضی صرفا اختیار تصمیمگیری را به او داده است. نظر و تمایل یک نوجوان ۱۳ ساله میتواند برای تشخیص مصلحت او اهمیت داشته باشد، اما معیار قانونی، صرفا خواسته فرزند نیست؛ مصلحت و غبطه کودک باید ملاک تصمیم باشد. ماده ۴۵ قانون حمایت خانواده نیز رعایت مصلحت کودکان و نوجوانان را در تصمیمات دادگاهها الزامی کرده است.
با سلام حضانت بعد از سن ۷ سالگی طبق قانون با پدر است مگر انکه رفتار پدر بطوری باشد که باعث زیان به سلامت و منافع طفل باشد در انصورت صرف نظر از شرایط مالی حضانت میتواند بامادر باشد البته در این شرایط سنی خواست خود فرزند نیز در محاکم مد نظر قرار میگیرد چنانچه فرزند مصر بر نرفتن و نماندن نزد پدر یا مادر باشد به تصمیم فرزند اهمیت داده میشود با در نظر گرفتن سایر منافع وی .پاینده باشید
باسلام، در دعاوی حضانت، مصلحت طفل و نظر کارشناسی مددکاران اجتماعی ملاک است؛ در ۱۳ سالگی نیز نظر طفل در کنار سایر گزارشها و وضعیت طرفین مورد توجه قاضی قرار میگیرد. عدم تغییر حضانت پس از سالها نیز به دلیل حفظ ثبات محیط زندگی کودک و جلوگیری از آسیب ناشی از تغییر مکرر محل سکونت است.
با سلام
حضانت فرزند پس از هفت سالگی با پدر است مگر اینکه مصلحت طفل اقتضا نمایید حضانت با والد دیگر باشد درخصوص پرونده شما نیز احتمالا با توجه به مصلحت طفل با مادر زندگی نمایید ضمنا بعد ۱۵سالگی فرزند پسر از حضانت خارج میگردد
با سلام باتوجه به سن فرزند شما در وهله اول دادگاه به مصلحت طفل توجه مینماید و همچنین از او در مورد اینکه دوست دارد پیش شما باشد یا مادر قطعا سول مینماید
