نظر و مصلحت طفل پسر بالای ۸ سال
با سلام و درود و احترام
حضانت طفل پسر بالای ۸ سال که وارد ۹ سالگی شده با پدرشه ولی طفل که صغیر ممیزه هرگز حاضر نیست پیش پدرش بره و از پدرش نفرت و هراس و وحشت و انزجار داره. طبق ماده ۱۲ کنوانسیون حقوق کودک دادگاه باید به نظر طفل بها بده و طبق ماده ۴۵ قانون خانواده سال ۹۱، رعایت مصلحت طفل در دادگاه ها و کلیه دستگاه های اجرایی الزامیه.
سوال اینجاست: طبق این توضیحات، آیا ماموران اجرایی بزور می تونند طفل را از مادر یا شخص ثالث نگهدارنده طفل جدا کنند؟ اگه خود طفل نخواد بره چی؟
دادرس میتواند بر پایه مصلحت کودک حضانت را تغییر دهد، اما تا پیش از آن باید دادخواست سلب حضانت بدهید و عدم صلاحیت پدر را اثبات کنید؛ ممانعت از اجرای حکم نیز ممکن است پیامد قانونی داشته باشد.
این یک قاعده کلی است و نحوه برخورد مأموران اجرا به دلایل و مدارکی که برای اثبات عدم صلاحیت پدر ارائه میدهید بستگی دارد.