نظر و مصلحت طفل پسر بالای ۸ سال
با سلام و درود و احترام
حضانت طفل پسر بالای ۸ سال که وارد ۹ سالگی شده با پدرشه ولی طفل که صغیر ممیزه هرگز حاضر نیست پیش پدرش بره و از پدرش نفرت و هراس و وحشت و انزجار داره. طبق ماده ۱۲ کنوانسیون حقوق کودک دادگاه باید به نظر طفل بها بده و طبق ماده ۴۵ قانون خانواده سال ۹۱، رعایت مصلحت طفل در دادگاه ها و کلیه دستگاه های اجرایی الزامیه.
سوال اینجاست: طبق این توضیحات، آیا ماموران اجرایی بزور می تونند طفل را از مادر یا شخص ثالث نگهدارنده طفل جدا کنند؟ اگه خود طفل نخواد بره چی؟
