میتواند به عین موهوبه که کماکان باقیست رجوع کند؟

سلام به وکلای عزیز
یک سوال تخصصی هست ممنون میشم دیدگاهتان را بدانم
در سند بخشش مهریه قید شده:
" اینجانبه که دائن مهریه .... هستم به اختیار خود از حقم نسبت به... سکه بهار آزادی در خصوص همسرم ... صرف نظر نموده و می نمایم"
دو وکیل محترم به بنده گفتند از این جمله شاید هبه برداشت شود چون که کلمه ابرا صراحتا استفاده نشده است.
اما ماده ۲۸۹ قانون مدنی به صراحت ابرا را تعریف کرده است:
ابرا عبارت است از آن که داین به اختیار از حق خود صرف نظر کند.

بله حقوق مثل ریاضی ۲ ضرب در ۲ مساوی ۴ نیست ولی مگر میشود نص صریح قانون که ابرا را تعریف میکند از آن هبه برداشت کرد. خب قانون میتوانست بگوید هبه یا بخشش یا بذل یعنی انکه داین به اختیار از حق خود صرف نظر کند پس چرا گفته است ابرا به این معنی است. مگر نظر دادن در علم حقوق مثل هذیان گفتن میماند که هرکسی هرجوری دلش کشید تعبیر کند. هبه در خصوص مال است نه دین. و بخشش دین مثل تلف کردن مال است مثل انکه در هبه غیرمعوض مال تلف شود و تلف شدن مال به مانند انصراف از طلب است که بعد از آن طلبی نمیماند، چون شخص منصرف نمیتواند کسی را سرکار بگذارد و مسخره بکند بلکه میتواند به عین موهوبه که کماکان باقیست رجوع کند نه آنچه از دین کلی مافی الذمه که از ان منصرف شده است و انگار تلفش کرده است. بخشش دین مثل ساقط کردن آن است مثل مالی که اتلاف میشود.