فروش زمین توسط وصی و سوءاستفاده از آن برای منافع شخصی
شخص الف موصی است و وصیت کرده که شخص ب مالی را بفروشد و از محل پول آن، وصیت را اجرا کند. شخص ب به جای اجرای وصیت، آن پول را در اختیار دیگران قرار داده و از سود پول استفاده شخصی میکند. ناظر ادعای خیانت در امانت را به دادسرا تقدیم و پرونده به دادیاری ارسال شد. دادیار میگوید در موضوع پول، خیانت در امانت مصداق ندارد. وکیل میگوید: مال مورد وصیت (ثلث) یک قطعه زمین بوده و این پول به تبع آن زمین حاصل شده بنابراین چون مال اولیه، زمین بوده، میتوان جرم خیانت در امانت را محرز دانست. به نظر شما آیا استدلال دادیار صحیح است یا وکیل؟ البته وکیل اضافه کرد حتی اگر جرم خیانت در امانت نیز در این پرونده محرز نباشد، جرم تحصیل نامشروع مال در مورد وصی مصداق دارد.
میان وکلا در این باره اختلافنظر وجود دارد؛ اکثریت معتقدند خیانت در امانت حتی درباره پول نیز محقق شده و دیدگاه وکیل صحیح است، اما گروهی دیگر معتقدند جرمی رخ نداده و موضوع صرفاً جنبه حقوقی برای الزام وصی دارد.
این تفاوت آرا نشان میدهد که تصمیم نهایی بستگی به نحوه استدلال و برداشت مقام قضایی از رابطه امانی در پرونده شما دارد.
