عدم استناد دادیار به سایر امارات و قرائن پرونده ضربوجرح عمدی
شخصی من را درخیابان مورد ضربوجرح عمدی قرار داد، شکایت کردم، گواهی پزشکی قانونی هم داشتم، در گزارش پلیس ۱۱۰ چون متهم از محل فرار کرده بود، فقط اظهارات بنده ثبت شد. فقط توانستم یک شاهد به دادسرا جهت شهادت دادن ببرم. رای دادسرا اینگونه صادرشده است:
درخصوص اتهام متهم ....فرزند....دایر بر ایراد ضربوجرح عمدی نسبت به شاکی با توجه به کلیه اوراق و محتویات پرونده، شکایت شاکی و نظریه پزشکی قانونی واعلام آمادگی شاکی جهت اتیان سوگند و امارات موجود در پرونده، بزهکاری نامبرده محرز و مسلم تشخیص و مستندا به مواد ۲۹۰، ۴۴۸ و ۴۴۹، بندهای الف و ب ماده ۷۱۴ و بندهای الف و ب ماده ۷۰۹و ماده ۷۱۰ از قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و ماده ۲۶۵ قانون آئین دارسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ قرار جلب به دادرسی نامبرده را صادر و اعلام میدارد. اظهارات متهم در جلسه دادیاری اینگونه نوشته بود: بنده هیچگونه درگیری با شاکی نداشتم، شاکی فقط بادست راست خویش چنگ به فک اینجانب انداخت
و اینجانب فقط با دستم دست شاکی را از فکم جدا نمودم و شاهد هم دارم و بنده هیچگونه ضربوشتمی با ایشان نداشتم و تاکیدا اینجانب هیچگونه آسیبی به شاکی نرساند. سوال اینجانب این است که متاسفانه دادیار در رای صادره "جمله با توجه به سایر قرائن و امارات موجود در پرونده" رو ننوشته است و اصلا به سایر قرائن اشارهای نکرده است و فقط نوشته امارات موجود در پرونده. گویا متاسفانه دادیار نحوه وکیفیت مدافعات و اظهارات متهم که حاوی ظن و وجود لوث باشد را سایر قرائن در نظر نگرفته است و منظور از جملهای که دادیار در رای صادره نوشته اعلام آمادگی شاکی جهت اتیان سوگند و امارات موجود در پرونده یعنی شهادت شاهد واحد و گواهی پزشکی قانونی و لوث به وجود آمده را امارات موجود یا به اصطلاحی امارات ظنیه درپرونده لحاظ کرده است. آیا اینگونه بوده است یا خیر؟
