سوالم اینجاست که مگر کار حسابدار من مصداق بارز تحصیل مال به طریق نامشروع نبوده؟

سلام خدمت تمامی بزرگواران عرصه ی حق
بنده از سال ۹۹ متوجه شدم خانمی که برام حسابداری میکرده شماره ی کارت خودشو به مشتریا میداده و اونا پول اجتاس رو به کارت حسابدار واریز میکردن از این بدتر حسابدار چکها رو همبرمیداشته پشت نویسی میکرده و به بانک میبرده و به حساب خودش واریز میکرده
همون سال ۹۹ شکایت کردم مبنی بر خیانت در امانت و تحصیل مال از طریق نامشروع و کیفرخواستی که صادر شد زده بود تحصیل مال نامشروع وفق ماده ۲ ق ت م ا ا ک و ماده ۶۴۷ تعزیزات و مبلغ بزه هم حدود ۲۰۰ م تومان
دو روز پیش جلسه ی دادگاه کیفری بود و قاضی اخرین دفاعیات رو گوش داد و گفت یکی دو روزه رای میدم و به متهم گفت رضایت منو بدست بیاره و متهم همچنان منکر بود و مسائل پوچی رو مطرح میکرد
امروز از استرس زیاد رفتم شعبه تا ببینم رای اماده شده یا نه که گفتن نه هنوز دادنامه رو قاضی امضا نکرده
با قاضی صحبت کردم و گفتم نظرتون چی بود مستقیما چیزی نگفتن اما اشاراتی کردن که حق انشالله به من میرسه اما چیزی که نگرانم کرد این بود که پرسیدم رد مال داره و نیازی نیست من دادخواست بدم که قاضی گفت شاید در رای من رد مال نباشه
فکر کنم قاضی نظرش فقط روی خیانت در امانت باشه و از تحصیل مال نامشروع چشم پوشی کرده
و سوال دوم اگه همزمان هر دو بزه رو انجام بده بین خیانت در امانت و تحصیل مال نامشروع قاضی کدام رو انتخاب میکنه ؟
چون حقیقتش با خیانت در امانت دیکه نه زندان میره نه دوبرابر مال رو به دولت پرداخت میکنه و اینجوری حس میکنم خیلی قوانین به نفع بزهکاران هست
با تشکر