اخراج بابت غیبت از اداره پیرو محکومیت به حمل اسحله و فشنگ
با سلام، بنده ۲۲ سال سابقه کار و کارمند دانشگاه علوم پزشکی تبصره ۳ اداری هستم. به علت اینکه مراسم عزاداری داشتیم، یک اسلحه کلت با ۱۴ فشنگ داخل منزل ما بود. مادر پیری دارم که به علت سکته مغزی هوش درستی نداره، بنده از ترس شلوغی در خانه و وجود بچه، بین بد و بدتر، بد را انتخاب کردم، اومدم اسلحه را از داخل خانه به یک جای دیگر منتقل کنم که اتفاقی برای بچه کسی نیفته یا اینکه کسی اون رو برنداره ببره. موقعی که بردم گذاشتمش داخل ماشین، یکی از فامیل دید و گزارش ما را داد و کلانتری بازداشتم کرد که در نهایت یکسال وشش ماه حکم زندانی برام بریده شد. در همین حین دادگاه رفتم و دنبال پرونده بودم، چند روز غیبت کردم. یعنی ۱۰ روز از برج ۱ و ۱۰ روز از برج ۲ را حضور داشتم. با اینکه رئیس اداره و مسئول کارگزینی را هم در جریان گذاشتم، حدود یکسال که این پرونده در جریان بود، قاضی دستور توقیف اموالم رو داد، یعنی حقوق و تمام حسابهای بانکی را مسدود کرد. یکسال به اینصورت دوام آوردم و غیبت نکردم ولی این دو ماه آخر فروردین و اردیبهشت که دیگه کرایه خانه و اقساط وام خیلی بهم فشار آورد، فقط تونستم هر ماه ده روز در محل کار حاضر شوم. امروز فرستادم تخلفات اداری، خودم تمام موضوع را صادقانه گفتم و تقاضای کمک کردم، حتی به اشتباه خودم هم اعتراف کردم. من ده سال مسئول انبار بودم، الان چند ساله که تدارکات کار میکنم، هیچ تخلفی ازم سر نزده، شاید بشه بهم کمک کرد یا راهنمایی کنند که چکار کنم ولی در جواب گفت که شما هرکاری که بکنی اخراجی و هیچ امیدی برای بازگشت به کار شما وجود ندارد، پس به خودت زحمت نده و سر ما را هم درد نیار، این توضیحات به درد خودت میخوره، در صورتی که من برادر شهید هستم و این را نگفتم برای نادیده گرفتن جرمم. این را گفتم هر انسانی با یک اشتباه که نباید از زندگی ساقط شود، میتونن کمکش کنند و تنبیه براش در نظر بگیرن. الان من به راهنمایی شما نیاز دارم. من اگر ۲۲ سال سابقه کارم را ازدست بدم به این راحتی، با یک آدم مرده چه تفاوتی دارم؟ همه اعتبار انسان به شغل و درآمدی هست که داره، یعنی هیچ راهی وجود نداره مثل پابند الکترونیک که ما هم کارمون رو از دست ندیم؟