آیا وکلای محترم و متخصص شانسی برای پیگیری این تبعیض در دیوان عدالت اداری متصور هستید؟
طبق تبصره ۱ ماده ۴۰ قانون نظام وظیفه عمومی ، مشمولان پزشک اعم از پزشکان عمومی، دندانپزشکان و پزشکان متخصص فقط در صورتی می‌توانند از معافیت دائم پزشکی بهره‌مند شوند که به تشخیص شورای پزشکی وظیفه عمومی قادر به اشتغال به حرفه طبابت در نیرو‌های مسلح نباشند.
و طبق گفته رئیس سازمان نظام وظیفه عمومی در برخی از موارد بیماری مشمولان پزشک در حدی است که مانع طبابت آنان در بیمارستان‌های نیرو‌های مسلح نیست که در این صورت به خدمت دوره ضرورت اعزام و برابر نظر شورای پزشکی وظیفه عمومی از انجام خدمات رزمی معاف می‌شوند.
این درصورتی است که مشمولانی که مدرک غیر از پزشکی و دندانپزشکی دارند قادر به استفاده از معافیت پزشکی هستند.
جای تاسف آنجاست که حتی اگر مشمول بیماری لاعلاجی همچون سرطان داشته باشد وقعی به تقاضای او جهت معافیت دائمی پزشکی نمی نهند و نهایتا او را معاف از رزم می کنند.
در صورتی که اگر فرضا مشمول قبل از آغاز تحصیل در رشته پزشکی ، درخواست معافیت کرده باشد ( در فاصله بین کنکور و شروع تحصیل) به راحتی می تواند از معافیت پزشکی استفاده نماید.
طبق نظر وکلا این تفاوت ضابطه قانونی است و تبعیض تلقی نمی‌شود، بنابراین ابطال اصل این قاعده از طریق دیوان عدالت اداری ممکن نیست؛ دیوان فقط در صورتی دخالت می‌کند که تصمیم شورای پزشکی مغایر با متن همان قانون باشد.
این شرایط کلی قانون برای پزشکان است، اما اگر تصمیم شورا درباره بیماری شخص شما بر خلاف ضوابط باشد مسیر شکایت تفاوت دارد.
