موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
آیا هزینهها و خسارات ناشی از پیگیری دادخواست قابل مطالبهاند؟
پرسیده شده ۱۲ ماه پیش
۳۲ پاسخ ثبت شده
آیا کلیهی هزینههایی که شاکی/متهم (یا خواهان/خوانده) در طی فرایند متحمل میشوند، در صورت محق بودن/برائت (یا منع تعقیب)، قابل درخواست هستند؟ به جز هزینههایی مسلم مثل هزینهی کارشناسی، دادرسی، خصوصا مدنظر وقتها و هزینههایی است که در این میان تلف میشود. آیا اینها همان هزینهی دادرسی است، یا عنوانی جداگانه دارد؟
مثلا ساعاتی که به دفاتر خدمات قضایی، یا دادسرا، یا کلانتری رفت و آمد میشود، و شخص هم از کسب درآمد در این ساعات باز مانده، و هم متحمل هزینهای مانند ایاب و ذهاب به سبب طی فرایند قضایی میشود. آیا این گونه هزینهها و خسارات هم قابل دریافت هستند یا خیر؟ اگر بله، مقدار آن باید چطور تعیین شود؟ آیا نیاز به کارشناس جداگانه دارد؟
تشکر
توفیق جویایتان
جمعبندی پاسخ وکلاهوش مصنوعی
هزینههای رسمی دادرسی مانند ثبت دادخواست و کارشناسی قابل مطالبه هستند، اما درباره هزینههای رفتوآمد و درآمد از دست رفته میان وکلا اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی آنها را به دلیل عدمالنفع غیرقابل مطالبه دانسته و برخی دیگر از باب تسبیب و با نظر کارشناس قابل مطالبه میدانند.
امکان گرفتن این خسارتها بستگی مستقیم به نوع هزینه، مدارک اثبات ضرر و نظر دادگاه دارد.
بهنام رفیعی سارانآنلاینوکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری·۴٫۷
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
مطالبه هزینههای دادرسی و خسارت وقت تلفشده
هزینههای رسمی پرونده مانند هزینه دادرسی و حقالزحمه کارشناسی به صورت قطعی قابل مطالبه هستند. در خصوص مواردی مثل معطلی، وقت تلفشده، ایابوذهاب و درآمد از دست رفته، بخشی از وکلا معتقدند این موارد عدمالنفع محسوب شده و در رویه قضایی پذیرفته نمیشوند. با این حال گروهی دیگر بر این باورند که این ضررها از باب تسبیب و طبق قانون مسئولیت مدنی قابل طرح هستند، به شرطی که مستقیم و مسلم باشند و میزان آنها با ارجاع به کارشناس رسمی دادگستری تعیین و اثبات شود.
منابع: قانون مسئولیت مدنی، قانون آیین دادرسی مدنی
این پاسخ بهصورت خودکار تولید شده و جای مشاورهی حقوقی با وکیل را نمیگیرد؛ پاسخهای وکلا در ادامه آمده است.
سلام هزینههای مشخص قانونی مثل هزینه دادرسی و کارشناسی قابل مطالبه هستند.
هزینههای جانبی مثل رفت و آمد، زمان صرف شده و درآمد از دست رفته معمولا قابل مطالبه مستقیم نیستند.
این موارد عنوان جداگانهای در قانون ندارند و جزء هزینه دادرسی محسوب نمیشوند.
برای مطالبه آنها، باید ضرر قابل اثبات باشد و دادگاه کارشناس برای برآورد تعیین کند.
صرف ادعای شاکی کافی نیست و نیاز به مستندات و اثبات دارد.
در عمل، تنها هزینههای قانونی و رسمی دادرسی به طور مستقیم قابل استرداد هستند.
محمدمهدی قنبری
۱۱ ماه پیش
کاراموز وکالت مرکز وکلای قوهقضاییه
۴٫۹·۶۷ مشاوره موفق
سلام
بله، در نظام حقوقی ایران، شخصی که در یک فرایند قضایی (اعم از حقوقی و کیفری) در نهایت محق شناخته شود، میتواند بسیاری از هزینههایی را که در طول این فرایند متحمل شده است، از طرف مقابل مطالبه کند. این هزینهها صرفا به مبالغی مانند هزینه دادرسی و کارشناسی محدود نمیشوند و موارد دیگری را نیز در بر میگیرند.
در ادامه، جزئیات این موضوع بر اساس قوانین و رویههای قضایی موجود تشریح میشود.
تفکیک انواع هزینهها و خسارات قابل مطالبه
در پاسخ به پرسش شما، باید میان «هزینه دادرسی» و «خسارات ناشی از دادرسی» تفاوت قائل شد. این دو عنوان مجزا هستند، هرچند در نهایت هر دو قابل مطالبهاند.
هزینه دادرسی: این هزینهها شامل مبالغی است که به صورت رسمی برای به جریان انداختن پرونده به دستگاه قضایی پرداخت میشود، مانند هزینه ثبت دادخواست، هزینه اوراق قضایی، هزینه کارشناسی، حقالوکاله وکیل و هزینه تحقیقات محلی. این موارد به صورت مشخص در قانون تعریف شدهاند.
خسارات ناشی از دادرسی: این یک مفهوم گستردهتر است و شامل تمام ضرر و زیانهایی میشود که به دلیل تقصیر طرف مقابل (که دعوای واهی طرح کرده یا از انجام تعهد خودداری نموده) به شخص وارد شده است. هزینههایی مانند ایاب و ذهاب و وقت تلف شده در این دسته قرار میگیرند.
مطالبه هزینه ایاب و ذهاب و وقت تلف شده
۱. هزینه ایاب و ذهاب
بر اساس قانون آیین دادرسی مدنی، خواهان (یا خواندهای که در نهایت محق شناخته میشود) حق دارد جبران خسارات ناشی از دادرسی را از طرف مقابل مطالبه کند. هزینههای رفت و آمد به مراجع قضایی مانند دادسرا، دادگاه، کلانتری و دفاتر خدمات قضایی، مصداق بارز «خسارات مستقیم مربوط به دادرسی» محسوب میشوند و قابل مطالبه هستند.
شرایط مطالبه هزینه ایاب و ذهاب:
درخواست صریح: این هزینهها به صورت خودکار توسط دادگاه محاسبه و منظور نمیشوند. شخص ذیحق باید صراحتا آنها را ضمن دادخواست اصلی یا در طول دادرسی و یا حتی طی یک دادخواست جداگانه مطالبه کند.
ارائه مدارک: برای تعیین مبلغ، ارائه اسناد و مدارک معتبر مانند بلیت هواپیما، قطار، اتوبوس یا رسید تاکسیهای اینترنتی ضروری است.
تعیین مبلغ توسط دادگاه: در صورت عدم وجود سند، دادگاه با توجه به عرف، مسافت و تعرفههای مربوط به کارشناسان رسمی، مبلغی را به عنوان هزینه ایاب و ذهاب تعیین میکند.
۲. وقت تلف شده و عدم کسب درآمد (عدمالنفع)
موضوع مطالبۀ خسارت بابت ساعاتی که فرد از کار و کسب درآمد بازمانده، پیچیدهتر است و به مفهوم حقوقی «عدمالنفع» مربوط میشود.
قانون چه میگوید؟ تبصره ۲ ماده ۵۱۵ قانون آیین دادرسی مدنی صراحتا بیان میکند: «خسارت ناشی از عدمالنفع قابل مطالبه نیست». این به آن معناست که منافعی که صرفا محتمل بوده و فرد از آن محروم شده (مثلا "اگر در مغازهام بودم، ممکن بود مشتری بیاید")، عموما قابل مطالبه نیست.
یک استثنای مهم: با این حال، حقوقدانان و رویه قضایی میان «عدمالنفع محتمل» و «منافع مسلم و قطعی» (منافع ممکنالحصول) تفاوت قائل شدهاند. اگر بتوانید ثابت کنید که به طور قطعی و مسلم از یک منفعت محروم شدهاید، امکان مطالبه آن وجود دارد.
مثال: کارمندی که برای حضور در دادگاه مجبور به گرفتن مرخصی بدون حقوق شده و گواهی کسر از حقوق ارائه میدهد، یا فریلنسری که ثابت میکند به دلیل حضور در جلسه دادگاه، یک قرارداد مشخص با مبلغ معین را از دست داده است. در چنین مواردی، چون منفعت از دست رفته «قطعی» و قابل اثبات است، شانس بیشتری برای دریافت خسارت وجود دارد.
نحوه تعیین مبلغ و نیاز به کارشناس
نحوه تعیین مبلغ:
هزینههای مستقیم (مانند ایاب و ذهاب): با ارائه فاکتور و مدارک مستند تعیین میشود.
خسارت عدمالنفع (در صورت پذیرش دادگاه): اثبات مبلغ آن بسیار دشوارتر است و به مدارک محکمی مانند قراردادهای کاری، گواهی اشتغال به کار با ذکر درآمد روزانه، یا اسنادی که نشاندهنده یک فرصت شغلی قطعی از دست رفته باشد، نیاز دارد.
نیاز به کارشناس:
دادگاه برای تعیین میزان خسارت، لزوما همیشه به کارشناس نیاز ندارد. اگر مبالغ با ارائه اسناد و مدارک شفاف و روشن باشند، قاضی راسا مبلغ را تعیین میکند. اما اگر محاسبه خسارت پیچیده باشد (مثلا ارزیابی یک فرصت تجاری از دست رفته)، دادگاه میتواند موضوع را برای تعیین مبلغ دقیق به کارشناس رسمی دادگستری ارجاع دهد.
سلام و احترام . در پاسخ به پرسش شما باید عرض کنم که همه هزینه ها و زیان هایی که یک شخص در جریان رسیدگی قضایی متحمل می شود ، قابل مطالبه نیست . قانون میان خسارات دادرسی و سایر خسارات تفاوت قائل شده است . مطابق مواد ۵۱۵ و ۵۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی ، شخصی که در دعوا محق شناخته شود ، اصولا می تواند خسارات دادرسی را مطالبه کند ، اما مقصود از خسارات دادرسی ، صرفا هزینه هایی است که مستقیما برای طرح دعوا یا دفاع از آن ضرورت داشته است ، مانند هزینه دادرسی ، حق الوکاله وکیل ، حق الزحمه کارشناسی ، هزینه تحقیقات محلی و سایر هزینه های ضروری و مستقیم برای اثبات دعوا یا دفاع .
از این رو ، هزینه هایی مانند رفت و آمد به دادگاه ، دادسرا ، کلانتری یا دفاتر خدمات الکترونیک قضایی ، هزینه ایاب و ذهاب ، پارکینگ ، زمانی که شخص ناچار شده از کار خود فاصله بگیرد یا درآمد روزانه خود را از دست بدهد ، معمولا در زمره خسارات دادرسی قرار نمی گیرد و رویه قضایی نیز غالبا چنین هزینه هایی را قابل مطالبه نمی داند . همچنین تبصره ۲ ماده ۵۱۵ قانون آیین دادرسی مدنی نیز خسارت ناشی از عدم النفع را قابل مطالبه ندانسته است و به همین دلیل ، صرف این که شخص به علت حضور در مراجع قضایی از کسب درآمد باز مانده باشد ، معمولا مبنای صدور حکم به پرداخت خسارت نخواهد بود .
با سلام و احترام
خیر، کلیه هزینهها قابل دریافت نیستند. تنها هزینههای دادرسی و هزینههای کارشناسی که توسط دادگاه تایید شده باشند قابل مطالبه هستند.
خسارت از بابت زمان تلف شده، عدم کسب درآمد و ایاب و ذهاب، جزو هزینههای دادرسی نیستند و در رویه قضایی ایران پذیرفته نمیشوند و قابل دریافت نیستند.
هزینه دادرسی، حقالوکاله و هزینههای ضروری مانند کارشناسی در حدود قانون قابل مطالبهاند؛ اما وقت تلفشده و درآمد از دسترفته اصولا بهصورت خودکار قابل مطالبه نیست.
خسارت باید شرایط قانونی، ورود ضرر و رابطه سببیت داشته باشد و صرف رفتوآمد معمولا کافی نیست.
با سلام و احترام- صرفا خساراتی که مستقیم و قابل پیش بینی و موجب ضرر عرفی و مسلم شده است بر مبنای نظر کارشناس رسمی دادگستری و عرف و به موجب قانون مسئولیت مدنی ممکن است در صورت احراز قابل مطالبه و مورد حکم قرار گیرد. مستندات و اثبات شرط اصلی است. موفق باشید.
سلام صرفا هزینه های ناشی از دادرسی قابل مطالبه هستند و مواردی که شما مطرح کردید و به عدم النفع شناخته میشوند در رویه فعلی قضایی ایران قابل مطالبه نیست ...
