آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه
خود دریافت کنید؟
در پنجره باز شده روی دکمه Allow کلیک کنید...
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
چند سال است حضانت فرزندانم با مادرشان است و تاکنون اقدامی برای تغییر آن نکردهام. اکنون میخواهم حضانت بچهها را داشته باشم. آیا میتوانم به ازدواجهای موقت مکرر مادرشان استناد کنم تا حضانت را بگیرم؟ پسرم ۱۷ ساله و دخترم ۱۲ ساله هستند. نگران تاثیر این مسائل بر روح و روان آنها هستم.
شما میتوانید برای تغییر حضانت فرزندانتان به دادگاه مراجعه کنید و دلایلی همچون ازدواجهای موقت مادر را ارائه دهید. طبق ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی، اگر در اثر عدم رعایت موازین اخلاقی یا هر علت دیگری، سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی فرزندان در خطر باشد، میتوان حضانت را تغییر داد. برای اقدام عملی، شما باید به دادگاه خانواده مراجعه کرده و دادخواستی مبنی بر تغییر حضانت ارائه دهید. همچنین شواهد و مدارکی که نشاندهنده تأثیر منفی این ازدواجها بر فرزندانتان است را به دادگاه ارائه کنید.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده است. لطفاً
توجه
داشته باشید که ممکن
است اطلاعات
ارائهشده
بهطور کامل دقیق
یا قابل اعتماد نباشد. توصیه میشود برای تأیید صحت اطلاعات، به مشاوره وکلای مجرب مراجعه کنید.
با توجه به سن فرزندانتان (پسر ۱۷ سال و دختر ۱۲ سال) و قوانین حضانت در ایران، چند نکته مهم وجود دارد:
۱. سن حضانت: بر اساس قانون مدنی ایران، حضانت پسر تا ۱۵ سال و دختر تا ۷ سال با مادر است (مگر در موارد خاص). از آن سن به بعد، حضانت با پدر است. از آنجا که پسر شما ۱۷ سال دارد، حضانت قانونی او دیگر با مادر نیست و شما میتوانید مستقیما از دادگاه درخواست تعیین تکلیف کنید. برای دختر ۱۲ ساله نیز چون از ۷ سال گذشته، دادگاه با توجه به مصلحت کودک تصمیم میگیرد.
۲. استناد به ازدواجهای موقت مکرر مادر: صرف ازدواج موقت مادر، به خودی خود دلیل کافی برای سلب حضانت نیست. اما اگر بتوانید ثابت کنید که این ازدواجها و روابط نامتعارف، به نحوی باعث آسیب روحی و اخلاقی جدی به فرزندان شده (مثلا غفلت از تربیت، قرار گرفتن فرزندان در معرض رفتارهای نامناسب، یا بیثباتی شدید محیط زندگی)، دادگاه میتواند آن را جزء جهات سلب حضانت تلقی کند. شما باید دلایل عینی و مستند (شهادت شهود، گزارش مددکاری اجتماعی، یا نظر روانشناس) ارائه دهید.
۳. نظر خود فرزندان: در دادگاه، به ویژه برای دختر ۱۲ ساله و پسر ۱۷ ساله که ممیز هستند، نظر و تمایل خود آنها بسیار مهم است. اگر هر دو بگویند تمایل به زندگی با شما دارند، احتمال موفقیت شما بالاست.
۴. شرایط شما: دادگاه بررسی میکند که آیا شما توانایی روحی، مالی و اخلاقی برای حضانت دارید. اگر شما نیز فردی متاهل یا دارای ثبات هستید، امتیاز مثبت محسوب میشود.
توصیه عملی:
· برای پسر ۱۷ ساله، مستقیما درخواست خروج از حضانت مادر و تحویل به شما بدهید.
· برای دختر ۱۲ ساله، از دادگاه خانواده درخواست «تعیین تکلیف حضانت با توجه به مصلحت کودک» کنید. نگرانی خود از تاثیر رفتارهای مادر بر روحیه دخترتان را مستند کنید (مثلا اگر کاهش عملکرد تحصیلی، گوشهگیری، یا اضطراب داشته است).
· حتما از یک وکیل خانواده کمک بگیرید، زیرا اثبات «عدم صلاحیت اخلاقی» مادر نیازمند ادله قوی است.
تاکید میکنم: استناد صرف به تعداد ازدواجهای موقت کافی نیست؛ باید اثر منفی آن بر کودکان را ثابت کنید.
با توجه به سن فرزندان شما، موضوع حضانت از نظر قانونی به شرح زیر است:
در نظام حقوقی ایران، سن بلوغ برای دختر ۹ سال تمام قمری و برای پسر ۱۵ سال تمام قمری است؛ بنابراین هر دو فرزند شما (دختر ۱۲ ساله و پسر ۱۷ ساله) از سن حضانت خارج شدهاند و دیگر تحت ولایت یا حضانت به معنای سابق نیستند. در این سن، فرزندان از نظر قانونی «بالغ» محسوب میشوند و حق انتخاب دارند که با کدام یک از والدین زندگی کنند. لذا دادگاه دیگر حکمی مبنی بر «اجبار به حضانت» صادر نمیکند و این خود فرزندان هستند که باید در محضر دادگاه یا نزد قاضی اعلام کنند که تمایل دارند با شما زندگی کنند یا مادرشان.
در خصوص استناد به ازدواجهای موقت مکرر مادر، اگر فرزندان مایل به زندگی با شما باشند، نیازی به اثبات این موارد نیست، اما اگر فرزندان همچنان تمایل به ماندن نزد مادر داشته باشند، شما میتوانید با طرح دعوای «عدم صلاحیت مادر به دلیل انحطاط اخلاقی» و تاثیر سوء رفتارهای ایشان بر تربیت و سلامت روان فرزندان، موضوع را پیگیری کنید. با این حال، با توجه به سن فرزندان، نظر و انتخاب مستقیم خود آنها در دادگاه تعیینکننده اصلی خواهد بود و قاضی بر اساس مصلحت آنها و تمایل خودشان تصمیم میگیرد. پیشنهاد میشود در گام اول با فرزندانتان گفتگو کنید تا در صورت تمایل آنها، دادخواست «صدور حکم به سکونت فرزند نزد پدر» را مطرح نمایید.
سلام، با توجه به سن فرزندان شما، اصولا بحث «حضانت» به معنای قانونی آن منتفی است؛ چون پسر ۱۷ ساله و دختر ۱۲ ساله از سن حضانت عبور کردهاند و موضوع بیشتر به انتخاب محل زندگی خود فرزندان و مصلحت آنها برمیگردد.
با سلام ؛
در پرونده حضانت، صرف ادعا درباره روابط یا ازدواج موقت معمولا کافی نیست و دادگاه بیشتر مصلحت و وضعیت روحی و تربیتی فرزندان را بررسی میکند. درباره فرزند ۱۷ ساله نیز نظر خود او اهمیت زیادی دارد. اگر دلایل مؤثر درباره آسیب به فرزندان وجود داشته باشد، امکان طرح درخواست تغییر حضانت یا نظارت وجود دارد، ولی نیاز به بررسی دقیق مدارک و شرایط پرونده دارد.