آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه
خود دریافت کنید؟
در پنجره باز شده روی دکمه Allow کلیک کنید...
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
زوجه حکم طلاق را با ادعای ترک انفاق گرفته است. حال شکایت فریب در ازدواج را مطرح کرده و صراحتا و دقیقا به این نحو اقرار کرده است: بدون اجازه شوهرم برای تبلیغ به کربلا رفته بودم. وقتی از کربلا بازگشتم شوهرم فحش داده، بهخاطر همین تا کنون حتی به تماس شوهرم پاسخ ندادهام چون او روانی است. ابتدا قصد داشتم در دادخواست طلاق، اعتیاد و کتککاری را مطرح کنم و اصلا نفقه نمیخواستم ولی یک وکیل توصیه کرد که با ادعای ترک انفاق راحتتر میتوانم طلاق بگیرم و من هم شکایت ترک انفاق را مطرح کردم.
زوجه علاوه بر ترک انفاق، شکایت قذف را هم مطرح کرده بود و در هر دو شکایت حکم برائت بنده صادر شد. بنده از شهر دادگاه ۱۰۰۰ کیلومتر فاصله داشتم و در دادگاه طلاق حضور نداشتم و معلوم نشد چگونه بدون اجازهنامه از کشور خارج شده و چگونه حکم طلاق صرفا بر اساس ترک انفاق و بدون اجرائیه نفقه صادر شده است.
سوال بنده این است آیا طرح شکایت واهی ترک انفاق جرم است؟ آیا خروج از کشور بدون اجازه شوهر جرم است؟
طبق ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی، هرکس به قصد اضرار به غیر یا تشویش اذهان عمومی یا مقامات رسمی به وسیله نامه، شکوائیه یا مراسلات دیگر، امری را به کسی نسبت دهد که مطابق قانون آن امر جرم محسوب میشود و نتواند صحت آن را ثابت کند، به حبس یا جزای نقدی محکوم خواهد شد. بنابراین، اگر ثابت شود که زوجه بهطور واهی و با قصد سوء نیت شکایت ترک انفاق را مطرح کرده است، میتوان از او به جرم افترا شکایت کرد.
در مورد خروج از کشور بدون اجازه شوهر، طبق قانون مدنی، زن برای خروج از کشور نیاز به اجازه شوهر دارد، مگر اینکه در عقدنامه شرطی بر خلاف آن درج شده باشد یا از دادگاه اجازه گرفته باشد.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده است. لطفاً
توجه
داشته باشید که ممکن
است اطلاعات
ارائهشده
بهطور کامل دقیق
یا قابل اعتماد نباشد. توصیه میشود برای تأیید صحت اطلاعات، به مشاوره وکلای مجرب مراجعه کنید.
با سلام
ادعای واهی ترک انفاق صرفا موجب رد دعواست و جرم مستقلی ندارد مگر اینکه بتوانید سوءنیت و افترای کیفری را اثبات کنید، خروج زوجه از کشور بدون اذن شوهر تخلف قانونی است و گذرنامه وی توسط شوهر قابل ممنوعالخروجی است، اما عمل وی جرم کیفری محسوب نمیشود.
سلام
با توجه به اطلاعاتی که ارائه کردهاید، به نظر میرسد در یک موقعیت پیچیده حقوقی قرار دارید. اقرارهای همسرتان در دادخواست جدید میتواند به نفع شما مورد استفاده قرار گیرد. در ادامه به سوالات شما پاسخ داده میشود.
آیا طرح شکایت واهی ترک انفاق جرم است؟
بله، طرح شکایت واهی و بیاساس میتواند تحت شرایطی جرم محسوب شود. اگرچه در قانون جرمی با عنوان مشخص «طرح شکایت واهی ترک انفاق» وجود ندارد، اما این عمل میتواند مصداق جرم «افترا» باشد.
جرم افترا چیست؟ افترا زمانی رخ میدهد که شخصی جرمی را به دیگری نسبت دهد و نتواند آن را در دادگاه ثابت کند. در مورد شما، همسرتان شکایت کیفری ترک انفاق را مطرح کرده و این شکایت منجر به صدور حکم برائت برای شما شده است. این حکم برائت، رکن اصلی برای پیگیری جرم افترا را فراهم میکند.
شرایط تحقق جرم ترک انفاق: برای اینکه جرم ترک انفاق محقق شود، شروط زیر باید وجود داشته باشد:
تمکین زوجه: زن باید از شوهر خود تمکین عام و خاص داشته باشد (به وظایف زناشویی خود عمل کند). اقرار همسر شما مبنی بر سفر به کربلا بدون اجازه و سپس عدم پاسخ به تماسهای شما، مصداق عدم تمکین (نشوز) است و در این حالت، نفقه به او تعلق نمیگیرد.
استطاعت مالی زوج: مرد باید توانایی مالی برای پرداخت نفقه را داشته باشد.
امتناع عمدی: مرد باید با قصد و نیت قبلی از پرداخت نفقه خودداری کرده باشد.
با توجه به اقرار همسرتان مبنی بر عدم تمکین و همچنین اعتراف به اینکه شکایت ترک انفاق صرفا توصیهای برای طلاق آسانتر بوده، مشخص میشود که شکایت ایشان از ابتدا مبنای قانونی صحیحی نداشته است. شما میتوانید با استناد به حکم برائت خود و همچنین اقرارهای صریح ایشان در پرونده جدید، شکایت افترا را علیه وی مطرح کنید.
آیا خروج از کشور بدون اجازه شوهر جرم است؟
بله، خروج زن از کشور بدون اجازه شوهر، طبق قوانین ایران، تخلف قانونی محسوب میشود و میتواند تبعات حقوقی به همراه داشته باشد.
مبنای قانونی: بر اساس ماده ۱۸ قانون گذرنامه، زنان متاهل برای خروج از کشور نیاز به اجازه کتبی و رسمی همسر خود دارند. بدون این اجازه، اداره گذرنامه اصولا نباید برای زن گذرنامه صادر کند و پلیس مهاجرت نیز مانع خروج او خواهد شد.
پیامدهای حقوقی: خروج بدون اجازه میتواند به عنوان جرمی تلقی شود که به شوهر این حق را میدهد تا از طریق مراجع قضایی اقدام به پیگیری کند. علاوه بر این، این عمل یکی از مصادیق بارز «عدم تمکین» یا «نشوز» است که به موجب آن، زن حق دریافت نفقه را از دست میدهد.
اقرار صریح همسرتان مبنی بر اینکه «بدون اجازه شوهرم برای تبلیغ به کربلا رفته بودم» یک سند محکم علیه ایشان است که ثابت میکند ایشان مرتکب تخلف قانونی شده و در آن زمان در حالت تمکین نبوده است. اینکه چگونه ایشان موفق به خروج از کشور شدهاند، خود سوالی است که میتواند در مراجع قضایی مورد بررسی قرار گیرد.
نکات تکمیلی
استفاده از اقرارها: اقرارهای همسرتان در پرونده «فریب در ازدواج» ارزش اثباتی بالایی دارد. شما میتوانید از این اقرارها نه تنها برای دفاع از خود در پرونده فعلی، بلکه برای اثبات واهی بودن ادعای ترک انفاق و همچنین اثبات عدم تمکین ایشان استفاده کنید.
