آیا رد فرجام خواهی به دلیل تجدیدنظر دیگران صحیح است؟
در یک پرونده مالی که بنده به پرداخت وجه چک به مبلغ یک میلیارد تومان محکوم شده بودم، با اسقاط حق تجدیدنظر خواهی تقاضای فرجام خواهی کردم. اما خواهان نسبت به دو بند از رای بدوی دو بار تجدیدنظر خواهی کرد که در هر مرتبه منجر به عودت پرونده به شعبه بدوی و افزایش جزئیات رای شد (افزایش مبلغ محکومیت و محکوم شدن تضامنی خوانده ردیف دوم). لازم به ذکر است اینجانب ابتدا منفردا نسبت به رای بدوی فرجام خواهی کردم و پس از صدور رای تجدیدنظر نیز به همراه خوانده ردیف دوم مشترکا تقاضای فرجام خواهی از رای شعبه تجدیدنظر نمودم. اما حال که پرونده در دیوان مطرح شده است، شعبه مربوطه با این استدلال که پرونده قبلا در دادگاه تجدیدنظر رسیدگی شده است مستند به مواد ۳۶۷ و ۳۶۸ قانون آیین دادرسی مدنی هر دو درخواست فرجام خواهی را رد کرده است. (در حالیکه فقط خواهان تجدیدنظر خواهی کرده بوده و اینجانب و خوانده ردیف دوم فقط تقاضای فرجام خواهی کرده بودیم) آیا چنین استدلالی صحیح است؟
وکلا همگی تایید کردهاند که استدلال دیوان عالی کشور در رد فرجامخواهی صحیح و دارای وجاهت قانونی است.
این قاعده با توجه به ورود پرونده به مرحله تجدیدنظر اعمال شده، اما بررسی دقیق جزئیات پرونده مالی شما اهمیت دارد.
