آیا حق تنصیف دارایی مانند مهریه دین محسوب میشود؟
آیا حق تنصیف دارایی همانند مهریه، دین محسوب میشود و موضوع فرار از دین برای هر دو قابل طرح است؟
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
در پنجره باز شده روی دکمه Allow کلیک کنید...
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
آیا حق تنصیف دارایی همانند مهریه، دین محسوب میشود و موضوع فرار از دین برای هر دو قابل طرح است؟
مهریه از زمان عقد نکاح بهعنوان دین بر ذمه زوج قرار میگیرد و احکام دین، از جمله دعوای فرار از دین، بر آن قابل اعمال است. اما حق تنصیف دارایی ماهیتاً متفاوت است؛ این حق یک حق مالی مشروط است که فقط در صورت طلاق از طرف مرد و بدون تقصیر زن ایجاد میشود و پیش از تحقق این شرایط، دینی بر ذمه زوج وجود ندارد.
طبق قانون مدنی، دین عبارت است از تعهدی که بر ذمه شخص مستقر شده باشد. چون حق تنصیف پیش از وقوع طلاق بهصورت دین مستقر نیست، دعوای فرار از دین در مورد آن بههمان شکل مهریه قابل طرح نخواهد بود.
اگر زوج پس از صدور حکم قطعی دادگاه مبنی بر پرداخت حق تنصیف، اقدام به انتقال اموال کند، میتوان با دعوای ابطال معامله به قصد فرار از دین اقدام کرد؛ اما در مرحله قبل از طلاق، این مسیر قانونی قابل استفاده نیست.
سلام
خیر ،حق تنصیف دین محسوب نمیشود .
سلام
خیر، از نظر حقوقی حق تنصیف دارایی و مهریه ماهیت یکسانی ندارند و آثار آنها نیز متفاوت است.
مهریه از زمان وقوع عقد نکاح، دینی بر ذمه زوج محسوب میشود. به همین دلیل، در صورت وجود شرایط قانونی، انتقال اموال با قصد فرار از پرداخت مهریه میتواند مشمول مقررات مربوط به فرار از دین قرار گیرد.
اما شرط تنصیف دارایی چنین وضعیتی ندارد. این حق معمولا زمانی قابل مطالبه میشود که:
* شرط تنصیف در عقدنامه درج شده باشد؛
* طلاق به درخواست زوج واقع شود؛
* طلاق ناشی از تخلف زوجه از وظایف زناشویی یا سوءرفتار او نباشد؛
* و دادگاه با احراز شرایط، میزان استحقاق زوجه را تعیین کند.
بنابراین، تا پیش از تحقق این شرایط و صدور حکم دادگاه، حق ناشی از شرط تنصیف، دین حال و قطعی محسوب نمیشود. به همین دلیل، قواعد مربوط به فرار از دین که درباره مهریه قابل استناد است، لزوما با همان مبنا درباره شرط تنصیف قابل اعمال نیست.
البته اگر پس از صدور حکم قطعی مبنی بر استحقاق زوجه به تنصیف دارایی، محکومعلیه برای فرار از اجرای حکم اقدام به انتقال اموال کند، موضوع از منظر اجرای احکام و مقررات مربوط به انتقال اموال پس از ایجاد محکومیت قابل بررسی خواهد بود؛ اما این وضعیت با انتقال اموال قبل از ایجاد حق قطعی متفاوت است.
اسناد و مدارک، از جمله عقدنامه، شرط تنصیف، دادخواست طلاق، زمان انتقال اموال و آرای صادره، باید برای بررسی امکان استناد به مقررات فرار از دین یا سایر ضمانت اجراهای قانونی توسط وکیل بررسی شود.
حق تصنیف دارایی در صوزت طلاق و عدم تقصیر زوجه بر ذمه زوج تحقق میابد اما مهریه دین به وجود امده از لحظه عقد است
با سلام
خیر، حق تنصیف دارایی مانند مهریه، از ابتدا یک دین قطعی و حال محسوب نمیشود.
حق تنصیف یک تعهد مشروط قراردادی است و فقط در صورت تحقق شرایط مندرج در عقدنامه (از جمله طلاق به درخواست زوج و شرایط مقرر) قابل مطالبه میشود.
بنابراین پیش از تحقق شرط، انتقال اموال لزوما «فرار از دین» نسبت به حق تنصیف نیست
حق تنصیف در صورت طلاق به نفع خانم ایجاد میگردد و قبل از طلاق هیچ دینی برای مرد ایجاد نمیکند.
خیر. مهریه از زمان وقوع عقد، دین محسوب میشود و در صورت وجود شرایط قانونی، انتقال مال برای فرار از پرداخت آن میتواند مشمول عنوان فرار از دین باشد. اما حق تنصیف دارایی، یک شرط ضمن عقد است که تنها در صورت تحقق شرایط آن (از جمله طلاق به درخواست زوج) ایجاد میشود و مانند مهریه، دین فعلی محسوب نمیشود؛ بنابراین مقررات فرار از دین به همان شکل بر آن حاکم نیست.
باسلام
خیر، حق تنصیف دارایی شرط نصف شدن دارایی در وضعیت فعلی مانند مهریه یک دین مسلم و حالشده محسوب نمیشود و معمولا نمیتوان آن را از همان جهت و با همان مبنای مهریه، مشمول عنوان فرار از دین دانست
درود. اصولا دین نیست
خیر، این دو از حیث ماهیت حقوقی یکسان نیستند.
مهریه از زمان انعقاد عقد، دین محسوب میشود و انتقال اموال به قصد فرار از پرداخت آن میتواند مشمول مقررات فرار از دین باشد.
اما حق تنصیف دارایی، تا زمانی که شرایط مندرج در شرط ضمن عقد محقق و حکم دادگاه صادر نشود، دین قطعی محسوب نمیشود.
بنابراین، امکان استناد به دعوای فرار از دین درباره تنصیف دارایی، بسته به زمان ایجاد حق و اوضاع پرونده، متفاوت است و مانند مهریه نیست.
سلام، در ابتدای امر دین محسوب نمی شود...
خیر دین محسوب نمیشود اما تحت شرایطی قابل وصول است
توصیف در شرایط عادی دین نیست مگر حکم دادگاه صادر شده باشد که با احراز شرایط قانونیتواند فرار از دین باشد
سلام وقت بخیر
خیر دین به حساب نمی آید
حق تنصیف دارایی مثل مهریه به عنوان دین آماده و فوری نیست؛ اما بعد از تحقق شرایط و تعیین/اجرایی شدن آن، میتواند در چارچوب حقوق و ضمانتهای مرتبط با «طلب قابل وصول» محل اعمال ادعا قرار گیرد
سلام کاربر گرامی دین محسوب نمی شود
خیر شرط ضمن عقد است
درود کاربر محترم
حق تنصیف متاسفانه در فرهنگ عامه جا نیفتاده است و دادگاههای خانواده هم کمتر تحت این عنوان حکم صادر می کنند. آنچه بیشتر مورد عمل دادگاه هاست، تعیین مبلغی به عنوان نحله است، به جای نصف دارایی زندگی مشترک که زن باید تعلق بگیرد
با سلام حق تنصیف زمانی متولد میشود که زوج اقدام به درخواست طلاق نماید همچنین در زمانی نباشد که زوجه از تعهدات زناشویی تخلف نماید مانند نشوز و همچنین با توجه به اینکه زمان تولد تنصیف در مواقع صدرالاشاره میباشد نوعی شرط تبعی در ضمن عقد نکاح میباشد
رویه قضایی تنصیف را دین محسوب نمیکند.لذا بحث فرار از دین منتفی است