موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
با سلام
دو سال پیش بدلیل ندادن نفقه چهار ساله زوج محکوم شد و حکم اجرایی شد وی در همین جریان که دو سال طول کشید قفل درب منزل را عوض و گواهی عدم تمکین گرفت بدون هیچ مدرکی ولی متاسفانه من با داشتن دو اظهار نامه اعلام تمکین که در همان موقع دادم ولی زوج هیچ جوابی نداد و گواهی صاحبخانه که امضا کرد من به منزل مراجعه نمودم و زوج نبوده درب قفل بوده این مدارک ضمیمه پرونده ولی قضات محترم هیچ توجهی نکردند و حکم عدم تمکین را به نفع اقا صا د ر نمودند و وقتی من برای اعتراض پیش قاضی رفتم با عصبانیت گفتند من حوصله دیدن مدارک شما را ندارم برو بیرون ونفقه جاری من از بین رفت و ایشان با این حکم ازدواج نموده و الان نه طلاق میده نه مهریه و من به دیوان اعتراض نکردم
ایا فایده ای دارد ممنو ن از راهنماییتون
با توجه به مدارک مستندات مطابق ماده ۴۷۴ بند ج،درخواست اعاده دادرسی از دیوان عالی کشور نمایید
ماده ۴۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری
(درخواست اعاده دادرسی در مورد احکام محکومیت قطعی دادگاهها اعم از آنکه حکم مذکور به اجراء گذاشته شده یا نشده باشد در موارد زیر پذیرفته می شود:)
الف- کسی به اتهام قتل شخصی محکوم شود و سپس زنده بودن وی محرز گردد.
ب- چند نفر به اتهام ارتکاب جرمی محکوم شوند و ارتکاب آن جرم به گونه ای باشد که نتوان بیش از یک مرتکب برای آن قائل شد.
پ - شخصی به علت انتساب جرمی محکوم شود و فرد دیگری نیز به موجب حکمی از مرجع قضائی به علت انتساب همان جرم محکوم شده باشد، به طوری که از تعارض و تضاد مفاد دو حکم، بی گناهی یکی از آنان احراز گردد.
ت- درباره شخصی به اتهام واحد، احکام متفاوتی صادر شود.
ث- در دادگاه صالح ثابت شود که اسناد جعلی یا شهادت خلاف واقع گواهان، مبنای حکم بوده است.
ج - پس از صدور حکم قطعی، واقعه جدیدی حادث و یا ظاهر یا ادله جدیدی ارائه شود که موجب اثبات بی گناهی محکوم علیه یا عدم تقصیر وی باشد.
چ- عمل ارتکابی جرم نباشد و یا مجازات مورد حکم بیش از مجازات مقرر قانونی باشد