آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه
خود دریافت کنید؟
در پنجره باز شده روی دکمه Allow کلیک کنید...
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
سلام و احترام
سؤالی از وکلای محترم دارم:
در صورتی که یکی از طرفین دعوا در لایحه دفاعی نسبت به یک سند عادی (مثل مبایعهنامه یا قولنامه) که فقط کپی آن ضمیمه دادخواست شده، اظهار انکار و تردید نماید و از دادگاه بخواهد که اصل سند را از طرف مقابل مطالبه کند، اما بعدا در جریان رسیدگی مشخص شود که سند واقعا متعلق به همان شخص بوده و امضای خودش نیز صحیح است، آیا چنین اقدامی از نظر قانون جرم محسوب میشود یا صرفا یک دفاع شکلی و قابل قبول در آیین دادرسی است؟
زیرا در عمل مشاهده میشود برخی افراد صرفا برای اطاله دادرسی یا تاخیر در روند رسیدگی چنین ایرادی را مطرح میکنند، در حالیکه سند واقعا متعلق به خودشان است.
بر اساس مقررات آیین دادرسی مدنی، انکار و تردید نسبت به اسناد عادی از حقوق طرفین دعوا است و میتواند به عنوان راهکاری برای تأیید یا رد اعتبار سند مورد استفاده قرار گیرد.
اما اگر مشخص شود که طرف دعوا به دروغ ادعای انکار یا تردید کرده و سند متعلق به خود او بوده است، این اقدام میتواند به عنوان سوءاستفاده از حق و یا اطاله دادرسی تلقی شود و ممکن است بر اساس ماده ۶۵۴ قانون مجازات اسلامی تحت پیگرد قانونی قرار گیرد.
در نتیجه، اگرچه انکار و تردید نسبت به اسناد عادی یک دفاع شکلی محسوب میشود، اما استفاده نادرست و دروغین از این حق میتواند موجب مسئولیت کیفری شود.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده است. لطفاً
توجه
داشته باشید که ممکن
است اطلاعات
ارائهشده
بهطور کامل دقیق
یا قابل اعتماد نباشد. توصیه میشود برای تأیید صحت اطلاعات، به مشاوره وکلای مجرب مراجعه کنید.
