آیا انکار سند عادی خود جرم است؟
سلام و احترام
سؤالی از وکلای محترم دارم:
در صورتی که یکی از طرفین دعوا در لایحه دفاعی نسبت به یک سند عادی (مثل مبایعهنامه یا قولنامه) که فقط کپی آن ضمیمه دادخواست شده، اظهار انکار و تردید نماید و از دادگاه بخواهد که اصل سند را از طرف مقابل مطالبه کند، اما بعدا در جریان رسیدگی مشخص شود که سند واقعا متعلق به همان شخص بوده و امضای خودش نیز صحیح است، آیا چنین اقدامی از نظر قانون جرم محسوب میشود یا صرفا یک دفاع شکلی و قابل قبول در آیین دادرسی است؟
زیرا در عمل مشاهده میشود برخی افراد صرفا برای اطاله دادرسی یا تاخیر در روند رسیدگی چنین ایرادی را مطرح میکنند، در حالیکه سند واقعا متعلق به خودشان است.
انکار و تردید نسبت به سند عادی یک دفاع شکلی قانونی برای طرفین دعوا است و حتی اگر امضا متعلق به همان شخص باشد یا این کار برای طولانی کردن دادرسی انجام شود، جرم نیست.
