آیا اعاده دادرسی بر اساس بند چ ماده ۴۷۴ ممکن است؟
با سلام و عرض ارادت خدمت اساتید گرانقدر
در پروندهای، وکیل دادگستری بر اساس رای قطعی دادگاه حقوقی، وجه محکومبه را از اجرای احکام وصول کرده و طبق اجازه کتبی محکومله، بخشی از آن را به شخص ثالثی پرداخت نموده است.
سالها بعد، محکومعلیه سابق از هر سه نفر به اتهام کلاهبرداری شکایت کرده است. در دادگاه کیفری، برای وکیل و محکومله مباشرت در جرم و برای شخص ثالث مشارکت در جرم تشخیص داده شده و حکم محکومیت برای هر سه صادر گردیده است.
دادگاه بدوی اعلام کرده بود که وصول وجه بر اساس حکم قطعی دادگاه، فاقد مانور متقلبانه و فاقد وصف کیفری است، اما دادگاه تجدیدنظر بدون خدشه به رای حقوقی و با همان مبانی، رفتار را کلاهبرداری تلقی کرده است.
با توجه به اینکه مبنای وصول وجه اجرای حکم قطعی مرجع قضایی و از طریق اجرای احکام بوده و توسط وکیل دادگستری که بنا به حرفه و تعهد خود عمل آن را وصول کرده، آیا دیوان عالی کشور میتواند چنین محکومیتی را از مواردی تلقی کند که عمل ارتکابی اساسا فاقد عنوان مجرمانه بوده و رای شعبه تجدید نظر را نقض کند و اعاده دادرسی مطابق بند چ ماده ۴۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری قابل پذیرش است؟
با سپاس فراوان
بیشتر وکلا بررسی دقیق دادنامهها و محتویات پرونده را ضروری دانستهاند، اما درباره امکان اعاده دادرسی اختلافنظر دارند؛ برخی اجرای حکم قطعی را فاقد وصف کیفری و مشمول بند چ ماده ۴۷۴ میدانند و نظر دیگری وصول وجه را ادامه همان جرم تلقی کرده است.
این دیدگاههای متفاوت نشان میدهد پذیرش یا رد درخواست، کاملاً به استدلال قیدشده در دادنامههای شما بستگی دارد.
