آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه
خود دریافت کنید؟
در پنجره باز شده روی دکمه Allow کلیک کنید...
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
با سلام
پدربزرگ بنده در زمان اصلاحات ارضی درحال کشت یک ملک کشاورزی بوده و زمین ها از طریق اصلاحات ارضی به او واگذار شده.
ملک کشاورزی مورد نظر دارای بیشه های درخت میباشد که از انها برای الوار استفاده میکنند
حال مالک ادعا میکند بیشه از آن اوست چگونه میتوانم بفهمم که مالک این درختان کیست؟
با سلام و ادب
همانطور که شما اشاره فرمودید در قانون اصلاحات ارضی زمین به زارع انتقال یافت ولی معمول این هست که درختی اگر کاشته شده باشد به همراه زمین منتقل می گردد مگر اینکه شخص دیگری درخت را کاشته باشد که در این صورت درخت از آن اوست
با سلام. برای پاسخبه این سوال چند موضوع باید توسط وکیل دارای سابقه و دانش ثبتی بررسی گردد. یک اینکه کتن سند اصلاحات ارضی مهم است و واگذاری اعیان یا به طور مشخص اشجار در آن هست یا خیر ویا بالعکس حتی ممکن است مشخصا استثنا شده باشد. دو آنکه درخت متعلق به کسی است که آن را کاشته و همچنین نگهداری کرده است و سوم آنکه بار اثبات وجود درختان از گذشته به عهده مالک است.
با سلام
اگر در زمان اصلاحات ارضی درختان جزو اعیان واگذار شده به زارع بودهاند، مالک درختان هم زارع (پدربزرگ شما) است.
اما اگر فقط عرصه واگذار شده و اعیان (درختان) متعلق به مالک قبلی مانده، ممکن است مالک سابق حق داشته باشد.
با سلام
در زمان حاکمیت قانون اصلاحات ارضی سند سند صادر شده برای کشاورزان که برخی از آنها مالک محسوب و برخی صاحب نسق
سند باید بررسی شود و در خصوص این موارد اداره منابع طبیعی و اداره ثبت ممکن است همکاری نمایند در غیر این صورت تامین دلیل انجام شود تا توسط کارشناس بررسی گردد
سلام
آنچه از طریق اصلاحات ارضی واگذار شده در واقع دولت به شخص واگذار کرده بنابراین مالک دیگر برای ملک متصور نیست تا نسبت به درختان بیشه ادعا کند، اگر بیشه هم با اصلاحان اراضی واگذار شده باشد.
بر مبنای قاعده فقهی الزرع للزارع و مفهوم کلی زراعت که مشمول کاشت و داشت درخت هم می شود درخت ها متعلق به کشاورز است و نیازی به اثبات ندارد مالک زمین باید ادعای خود را به اثبات رساند
با سلام
با عنایت به قانون مدنی و نیز وفق ماده 39 قانون مدنی هر بنا و درخت که در روی زمین است و همچنین هر بنا و حفری که در زیر زمین است ملک مالک آن زمین محسوب میشود مگر این کهخلاف آن ثابت شود،در قانون اصلاحات اراضی در فصل دوم همان قانون ،در بخش حدود مالیکت نیز نسبت به تعیین تکلیف مالکیت اقدام کرده است که چنین عنوان شده :ماده 2: حداکثر مالکیت زمین هر شخص در تمام کشور اعم از قطعات متصل یا مجزی مجموعاً چهار صد هکتار (آیش و زیر کشت) از اراضیآبی و یا هشتصد هکتار (آیش و زیر کشت) از اراضی دیم و بایر و یا مقداری زمین آبی و دیم و یا بایر است که مجموع آنها از حداکثر زمین دیم و بایرمجاز تجاوز نکند (هر هکتار آبی - معادل دو هکتار دیم و بایر محسوب خواهد شد) میباشد و مالک میتواند به میل خود زمین مورد تشخیص خود رابه مقدار معین فوق از اراضی متعلق به خود انتخاب نماید.
تبصره ۱ - در مورد اراضی که تا تاریخ تقدیم این لایحه به مجلس وقف خاص شدهاست برای هر یک از موقوف علیهم تا میزان مقرر در مادهکماکان به صورت وقف خاص باقی خواهد ماند و وجوه حاصل از فروش مازاد موقوفات مزبور با نظارت اداره اوقاف اختصاص به خرید مال دیگریداده میشود تا طبق ماده ۹۰ قانون مدنی مورد عمل قرار گیرد و در مورد زمینهایی که پس از تاریخ تقدیم این لایحه وقف خاص میشود مجموع سهامموقوف علیهم نباید از میزان مجاز مقرر در این ماده برای یک شخص تجاوز نماید و مقدار زمینی که به این ترتیب وقف خاص میشود از مجموعزمینهایی که به موجب همین ماده در ملکیت مالک باقی میماند کسر خواهد شد.
تبصره ۲ - در مورد اراضی که تا تاریخ تقدیم این لایحه به مجلس وقف خاص و عام شدهاست سهم وقف خاص مشمول قسمت اول تبصره یکخواهد بود و در مورد اراضی که پس از تاریخ تقدیم این لایحه وقف خاص و عام میشود مجموع سهام وقف خاص مشمول قسمت دوم تبصره یکخواهد بود.
تبصره ۳ - در مورد موقوفات خاص وظایفی که طبق این قانون به عهده مالک گذارده شدهاست با متولیان و یا قائممقام قانونی آنان میباشد.
در حقوق ایران عقدی بنام مزارعه وجود دارد. این عقد در ماده ۵۱۸قانون مدنی
ایران تعریف شده است در این عقد چون زارع ریشه کشت خود را با اذن و اجازه
مالک در زمین ایجاد نموده است و مطابق قاعده فقهی-حقوقی ، ریشه موجود در
زمین متعلق به زارع است. حتی بعداز اتمام عقد مزارعه، ریشه حقی را برای زارع در
زمین مالک ایجاد می نماید که اصطلاحاً بدان حق ریشه می گویند
متعلق به کشاورز است ولی در صورت اثبات تصرف عدوانی پس از برداشت محصول باید اجرت المثل به مالک دهد. مالک حق دارد درختان را از بین برده و زمین خویش را از کشاورز بگیرد.