آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه
خود دریافت کنید؟
در پنجره باز شده روی دکمه Allow کلیک کنید...
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
بر اساس قوانین جاری ایران، حق کسب و پیشه و تجارت به مستاجری تعلق میگیرد که در مکانی به فعالیت تجاری یا کسب و کار مشغول باشد.
در صورتی که مستاجر فقط برای ذخیره کالا و بدون فعالیت تجاری انباری را اجاره کرده باشد، این مکان به عنوان محل کسب و کار محسوب نمیشود و بنابراین حق کسب و پیشه به آن تعلق نمیگیرد.
به استناد ماده ۱ قانون روابط موجر و مستاجر مصوب ۱۳۵۶، حق کسب و پیشه زمانی به مستاجر تعلق میگیرد که محل مورد اجاره به منظور فعالیت تجاری یا شغلی مورد استفاده قرار گیرد.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده است. لطفاً
توجه
داشته باشید که ممکن
است اطلاعات
ارائهشده
بهطور کامل دقیق
یا قابل اعتماد نباشد. توصیه میشود برای تأیید صحت اطلاعات، به مشاوره وکلای مجرب مراجعه کنید.
با سلام.
به راحتی نمی توان گفت که تعلق میگیرد یا خیر.
پاسخ به این سوال مستلزم این است که مشخص شود قرارداد در چه سالی تنظیم شده و تحت حاکمیت کدام یک از قوانین اجاره می باشد. علاوه بر این باید مشخص شود که آیا استفاده از این انباری، باعث شناخته شدن آن محل به عنوان انبار دپوی محصول خاصی شده است یا خیر.
بر این اساس میتوان پاسخ مناسب داد.
اگر مشمول قانون سال ۵۶ باشد و علیرغم عدم فعالیت فیزیکی، آن انبار به عنوان محل ذخیره کالای خاصی شناخته شده است، میتواند دارای حق کسب پیشه باشد. در این صورت هم از طرف مستاجر میتوان ادعای وجود حق کسب و پیشه را نمود و هم از طرف موجر میتوان بنا به دلایل خاصی، چنین ادعایی رد شود.
مستند قانونی خاصی که دقیقا به این موضوع تصریح کرده باشد، وجود ندارد. باید از مجموع قوانین استنباط و تحلیل کرد.
موفق باشید.
با سلام؛ خیر، در صورتی که مستاجر انباری را صرفا برای نگهداری کالا و بدون فعالیت تجاری یا دایر کردن محل کسب اجاره کرده باشد، حق کسب و پیشه به او تعلق نمیگیرد.
سلام
اگر مستاجر صرفاانباری را اجاره کرده و هیچگونه فعالیت تجاری در آن انجام نمیدهد حق کسب و پیشه به او تعلق نمیگیردماده ۶ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۵۶ بیان میکند که حق کسب و پیشه به مستاجری تعلق میگیرد که در محل اجاره به کسب و کار مشغول باشد
با سلام و عرض ادب ،اگر قبل از ۷۶ باشد و بهره برداری فقط در حد انباری بوده و در اجاره نامه نیز بهره برداری تجاری قید نشده باشد کسب و پیشه تعلق نخواهد گرفت
بستگی به زمان تنظیم اجاره نامه دارد . اگر اجاره بعد از سال ۱۳۷۶ صورت گرفته باشد کلا موضوع کسب و پیشه منتفی است ولی اگر قبل از ۷۶ باشد و بهره برداری فقط در حد انباری بوده و در اجاره نامه نیز بهره برداری تجاری قید نشده باشد کسب و پیشه تعلق نخواهد گرفت
سلام
با توجه به اطلاعات ارائه شده، در خصوص تعلق یا عدم تعلق حق کسب و پیشه به مستاجری که انباری را صرفا برای ذخیره کالا و بدون فعالیت تجاری اجاره کرده است، نکات زیر قابل توجه است:
عدم تعلق حق کسب و پیشه در صورت عدم فعالیت تجاری مؤثر
حق کسب و پیشه اصولا به دلیل فعالیت تجاری مستاجر در ملک تجاری و رونقی که این فعالیت برای محل ایجاد میکند، به وجود میآید. اگر مستاجر صرفا کالایی را در انبار ذخیره میکند و هیچگونه فعالیت تجاری که منجر به ایجاد شهرت، اعتبار و رونق برای آن مکان خاص شود، انجام نمیدهد، به طور معمول حق کسب و پیشه به او تعلق نمیگیرد. صرف داشتن فعالیت تجاری در یک ملک، این حق را برای مستاجر ایجاد نمیکند؛ بلکه مستاجر باید در شهرت و رونق اقتصادی ملک به طور مستقیم نقش داشته باشد.
تفکیک نوع استفاده از انبار
تعلق حق کسب و پیشه به انبار به نحوه استفاده از آن بستگی دارد:
انبار به عنوان بخشی از یک فعالیت تجاری: اگر انبار برای نگهداری وسایل و لوازم اضافی یک کسب و پیشه یا به منظور نگهداری کالاهای تجاری (مثلا موجودی انبار یک فروشگاه یا کارگاه) اجاره و استفاده شود، میتواند مشمول مقررات حاکم بر اماکن کسب و پیشه قرار گیرد و مستاجر آن بتواند حق کسب و پیشه را مطالبه نماید. در این حالت، انبار به عنوان محلی برای نگهداری لوازم تجاری و در خدمت یک فعالیت تجاری است.
انبار برای مصارف غیرتجاری: اگر انبار صرفا برای نگهداری وسایل اضافی محل مسکونی، اسباب و اثاثیه منزل یا وسایل شخصی به کار گرفته شود، مشمول مقررات قانون حق کسب و پیشه مصوب سال ۱۳۵۶ قرار نمیگیرد.
در مورد پرسش شما، اگر "ذخیره کردن کالا" به معنای انبارداری کالاهای مربوط به یک فعالیت تجاری دیگر (حتی اگر خود انبار محل داد و ستد نباشد) باشد، ممکن است بتوان آن را در شمول انبارهای تجاری دانست. اما اگر صرفا ذخیرهسازی کالاهای شخصی و غیرمرتبط با یک فعالیت تجاری فعال باشد، حق کسب و پیشه تعلق نمیگیرد. عبارت "فعالیت تجاری هم نمیکند" در پرسش شما، این احتمال را تقویت میکند که حق کسب و پیشه به مستاجر تعلق نگیرد، زیرا شرط اصلی ایجاد این حق، یعنی ایجاد رونق و اعتبار برای ملک از طریق فعالیت تجاری مستاجر در آن مکان، محقق نشده است.
مستند قانونی
حق کسب و پیشه و تجارت بر اساس قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۵۶ به رسمیت شناخته شده است. عدم تعلق این حق در مواردی که شرایط فوق (فعالیت تجاری مؤثر در ایجاد رونق برای ملک) وجود نداشته باشد، از مفهوم مخالف مواد مربوط به این قانون و همچنین از اصول کلی حاکم بر حق کسب و پیشه استنباط میشود. به عبارت دیگر، قانونگذار شرایطی را برای ایجاد این حق تعیین کرده است (مانند ایجاد رونق و اعتبار در ملک استیجاری در نتیجه تجارت فعال)، و در صورت عدم تحقق این شرایط، حقی نیز ایجاد نخواهد شد.
یک رای دادگاه نیز اشاره دارد که محلی که جهت استفاده انباری اجاره داده شده، تعلق حق کسب و پیشه محمل قانونی نداشته و ندارد.
بنابراین، اگر مستاجر صرفا از انبار برای نگهداری کالا استفاده میکند و هیچ فعالیت تجاری مؤثری که منجر به شهرت و اعتبار آن انبار خاص شود انجام نمیدهد، به استناد عدم تحقق شرایط مندرج در قانون روابط موجر و مستاجر سال ۱۳۵۶ و رویه قضایی، حق کسب و پیشه به ایشان تعلق نمیگیرد.